Ἀγαπητοί φίλοι

 Ὡς διαχειριστής τοῦ ἱστολογίου τοῦ Ἀνδρέα Παναγοπούλου ἀλλά προπάντων ὡς φίλος, βρίσκομαι στήν δυσάρεστον θέσι νά σᾶς ἐνημερώσω μέ μεγάλη μου λύπη ὅτι, τό «ΤΙ ΚΑΙΝΟΝ ; (9)» εἶναι τό τελευταῖο πόνημα ἀλλά καί δῶρο τοῦ ἰδίου πρός ὅλους τούς Ἕλληνας καί ἰδίως πρός τούς Ἑλληνόπαιδας, πού θέλουν νά μετάσχουν τοῦ ἀρχαίου ἑλληνικοῦ λόγου, διότι χθές Δευτέρα 22 Ἰουνίου, ὁ καθηγητής Ἀνδρέας Παναγόπουλος ἀπεβίωσε λαβωμένος ἀπό τήν ἐπάρατη νόσο. Ὁ εὐπατρίδης καθηγητής καί μέγας διδάσκαλός μας, ἦτο ἀφοσιωμένος μέχρι καί τήν τελευταία στιγμή τῆς ζωῆς του, στό ἱερό καθῆκον, στίς ἀξίες καί τίς ἰδέες του, πού κατ΄ ἀκεραία μέ πάθος ὑπηρέτησε.

Φίλε Ἀνδρέα καλό σου Ταξεῖδι.  Ἄς εἶναι ἐλαφρύ τό χῶμα πού σέ σκεπάζει.

 Στέφανος Γκίκας

Παρῳδία τοῦ γνωστοῦ ἔργου τοῦ Gabriel Garcia

Tὸ χρονικὸν ἑνὸς προαναγγελθέντος θανάτου

Φθίνοντος μηνὸς Μουνυχιῶνος τοῦ ἐνάτου καὶ δισχιλιοστοῦ ἔτους ἐγένετο παρά πλείστοις μέλεσι τῆς οὕτω καλουμένης Ἑνώσεως τῆς Εὐρώπης, συμπεριλαμβανομένης καὶ τῆς Ἑλλάδος, Ἐκπροσώπων ἐκλογή.

Ὡς ἀνεμένετο, πρώτη τῇ τάξει ἵκετο ἡ τῶν ἀδήλων ἀποσχόντων πολιτῶν μερίς, ὑπερβαίνουσα συνολικῶς τὸ ἥμισυ περίπου τῶν δικαιουμένων ψήφου Ἑλλήνων πολιτῶν. Συνεπῶς ἀρνητικῶς πρώτη ἀνεδείχθη ἡ Πανελλήνιος Κοινωνικὴ Μερίς, καίτοι σοβαρὸν ἀπολέσασα μέρος τῶν δυνάμεών της.

Ὡσαύτως, πρώτη τῶν ἀπολεσασῶν μερίδων, ἡ καὶ κυβερνῶσα παράταξις κατετάγη μετὰ σοβαρῶν ἀπωλειῶν. Ἐνταῦθα δ᾿ ὅμως, ἐπισημαίνεται τὸ τοῦ γνωστοῦ Βρετανοῦ ποιητοῦ John Donne For whom the Bell Tolls (Tίνι ὁ κώδων ἠχεῖ;).

Τοῦτ᾿ αὐτὸ σχεδὸν ἐγένετο καὶ μετὰ τῶν λοιπῶν Παραδοσιακῶν κοινοκτημόνων, οἵτινες καίτοι τὰς ἑαυτῶν δυνάμεις διατηρήσαντες, οὐδὲν κέρδος ἀπεκόμισαν.

Οἱ δ᾿ Ἀναθεωρηταὶ κοινοκτήμονες, σημαντικὸν μέρος τῶν κεκτημένων ποτε ὡς καὶ ὑπὸ τῶν ὑποβολιμαίων δημοσκοπιῶν ἀπώλεσαν δύναμιν.Ὥς τισι δοκεῖ, τὴν ἑαυτῶν στάσιν κατὰ Δεκέμβριον μῆνα παρελθόντος ἐνιαυτοῦ ὀφλήσαντες.

Λίαν ἀπροσδοκήτως τοῖς πολλοῖς (ἀλλ᾿ οὐ τοῖς πᾶσι), ὁ ΛΑΟΣ τῇ βοηθείᾳ καὶ τῆς ἱκανοτάτης ὑποψηφίου Νίκης Τζαβέλλα, περιφανὲς ἤγαγεν ἀποτέλεσμα, ὅπερ διαμορφώνει ἀναλόγους διὰ τὰς ἐθνικὰς ἐκλογὰς προοπτικὰς καὶ ἀνακατατάξεις.

Τέλος, οἱ οὕτω καλούμενοι Οἰκολόγοι καίτοι ὑπὸ ἐκδοτικῶν οἴκων ἐνισχυθέντες, οὐδὲν οὐσιαστικῶς ἐπετέλεσαν· ἐπεὶ ὡς γνωστὸν παρ᾿ ἡμῖν «μία χελιδὼν ἔαρ οὐ ποιεῖ».

Ταῦτ᾿ ἔγραφον ἀρχομένου Ἑκατομβαιῶνος μηνός, ἄγαν ἐπὶ τοῖς τεκταινομένοις ἔμφρων ὤν, ἐπεὶ ἅπαξ τὸ τῶν Ἑλλήνων κοινὸν τὸ ἐπιβεβλημένον (ἢ σχεδόν) ἐποίησεν.

Ἀνδρέας Χ. Παναγόπουλος, Γραμματικός,

Ἀθήνησιν, παρὰ Δῆμον Ἀλωπεκῆς

Ὁμοιοτηλ. – Τηλέφ.: 210-7758865

Ἠλ. Διεύθ.: apanagop@upatras.gr

Ταχ. Διεύθ.: Πασίωνος 29

Νέος Κόσμος – Τ.Κ. 116 31

Ἀκολουθεῖ ὑπόμνημα

Ὑπόμνημα Γραμματικο-συντακτικόν (9)

v      πρώτη ἵκετο: ἐνίκησεν. 

v      πρώτη … κατετάγη: ν. δ.

v      Tolls: if you hear a bell tolls, don´t send to ask why (sk.: it´s for you).

v      ὀφλήσαντες: ὀφλισκάνω, π.χ. τιμὴν ὀφλισκάνω, ἐξοφλῶ.

Τῇ προτεραίᾳ τῆς τοῦ Μουνυχιῶνος μηνὸς πανσελήνου, τῆς καὶ τῆς Ἀφροδίτης ἔκπαλαι καλουμένης, πολιτειακὸς κεραυνός, καίτοι νύκτωρ, ἐν αἰθρίᾳ ὑπὸ τοῦ πρώτου ὑπουργοῦ τῆς Ἑλλάδος ἐρρίφθη. Δι᾿ ἄγνωστον τοῖς πολλοῖς (ἀλλ᾿οὐ τοῖς πᾶσιν) αἰτίαν ἀπεφασίσθη δυναστικῷ τῷ τρόπῳ ἡ παῦσις τῶν τῆς Βουλῆς ἐργασιῶν, οὐ μὴν ἀλλ᾿ ὀλίγου δεῖ καὶ ἡ τῆς τρεχούσης βουλευτικῆς περιόδου λῆξις! Ὅπερ τὴν τῶν παντοίων σκανδάλων ἀπροκάλυπτον, λόγῳ παραγραφῆς, συγκάλυψιν δηλοῖ. Δι᾿ ὅ καὶ εὐτραπέλως ὑπό τινων λέγεται: Ἰδού, οἱ τὴν καλυπτροφορίαν ποινικοποιήσαντες, αὐτὴν ταύτην αὐτοὶ νομιμοφανῶς μετῆλθον, ἵνα τὰ αὑτῶν σκάνδαλα καλύψωσιν. Ἡ γὰρ ὑπὲρ αὐτῶν τῶν ἰδίων ἐπινοηθεῖσα καὶ νομοθετηθεῖσα παραγραφὴ τὸ λεγόμενον «ἑνὸς κακοῦ ἡγουμένου μύρια ἕπονται», ὑπομιμνῄσκει.

Ἐνταῦθ’ ἀπώλεσαν μερίδα τινά, οὐ μικράν, τοῦ γοητεύματος αὐτῶν οἱ Πρόεδροι τῆς τε Δημοκρατίας καὶ τῆς Βουλῆς. Ὁ δ᾿ αὐτουργὸς τῆς πολιτικῆς οἱονεὶ αὐτοχειρίας οὐδὲν ἔχει πλέον, ὥστ᾿ ἀπολέσαι. Φόβον μόνον· φόβον, ὥς τινές φασιν, μὴ ἀναδυθῇ τὸ αὑτοῦ ὄνομα εἴς τινα συναλλαγὴν ἐμπλεκόμενον. Τὶς οἶδεν;

Ἐν τούτῳ δὲ ὁ τοῦ Πανελληνίου Κοινωνικοῦ Κινήματος (κληρονομικῷ, βεβαίως, δικαιώματι) ἡγήτωρ ὀρύεται τὰς τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ τρίχας (;) τίλλων· ὡσεὶ προερχόμενος ἐκ παρθενογενέσεως καὶ οὐδὲν περὶ συναλλαγῶν, προμηθειῶν τε καὶ διαφθορᾶς γιγνώσκων. Πανταχῇ τοῖς Ἕλλησι τὰ δεινά, τῶν τῆς Εὐρώπης ἐκλογῶν ἐπικειμένων!

Ἔγραφον ἀθυμῶν καὶ τῶν τῶν μὴ προνομιούχων πολιτῶν αἰσθημάτων κοινωνῶν, φθίνοντος Μουνυχιῶνος καὶ ἑπομένου τοῦ Θαργηλιῶνος (15/5-14/6) τοῦ ἐνάτου καὶ δισχιλιοστοῦ μ. Χ. ἔτους.

Ἀνδρέας Χ. Παναγόπουλος, Γραμματικός,

Ἀθήνησιν, παρὰ Δῆμον Ἀλωπεκῆς

Ὁμοιοτηλ. – Τηλέφ.: 210-7758865

Ἠλ. Διεύθ.: apanagop@upatras.gr

Ταχ. Διεύθ.: Πασίωνος 29

Νέος Κόσμος – Τ.Κ. 116 31

Ἀκολουθεῖ ὑπόμνημα

Ὑπόμνημα Γραμματικο-συντακτικόν (8)

v     ἀπροσχημάτιστος: ἄνευ προσχήματος, ἀπροκάλυπτος.

v     δυναστικῷ τῷ τρόπῳ: <δυνάστης = μονάρχης, δικτατορικῶς (δικτάτωρ <λατ.).

v     εὐτραπέλως: μὲ εὐτραπελίαν («Ἡ γὰρ εὐτραπελία πεπαιδευμένη ὕβρις ἐστί». Ἀριστοτ. Π. ῥητορ. 1389b. Ὕβρις  

 ἐδῶ = ἔπαρσις).

v     καλυπτροφορίαν: κουκουλοφορίαν.

v     μετῆλθον: <μετέρχομαι, χρησιμοποιῶ, υἱοθετῶ, ἀκολουθῶ.

v     ἑνὸς κακοῦ ἡγουμένου μύρια ἕπονται· (sc. αὐτῷ) ἐσφαλμένη ἡ ἀπουσία τῆς γενικῆς ἀπολύτου  «ἡγουμένου», διότι τὸ ἕπομαι συντάσσεται μετὰ δοτικῆς. sc. : συντομογρ. scilicet: συντομογρ. scire licet: ἔξεστιν εἰδέναι, δηλαδή, ἐνν.(-οεῖται).

v     τοῦ γοητεύματος: τοῦ γοήτρου, τῆς γοητείας.

v     οἱονεὶ αὐτοχειρίας: ὡς ἐὰν (ὡσὰν) αὐτοκτονίας· πρβλ. ἰδανικὸς αὐτόχειρ.

v     τίλλων τὰς τρίχας: τραβῶν, μαδῶν τὰς τρίχας, λέγεται ἐπὶ ἄκρας ἐκπλήξεως.

v     μ. Χ. : μετὰ Χριστὸν (ἀντίθ. π. Χ.: πρὸ Χριστοῦ).

Ὑπόμνημα Γραμματικο-συντακτικόν (7)

*       κ. ἑ. : καὶ ἑξῆς

*       ἐν. ἔ.: ἐνεστῶτος ἔτους

*       «Νοεμβρίου-Πασᾶ»: τουρκιστὶ Kasımpaşa, περιοχή περὶ τὸν Κεράτειον Κόλπον, ἔνθα οἱ πλείονες ἔνορχοι τῆς Κωνσταντίνου Πόλεως οἰκοῦσιν (χυδαϊστὶ «τσαμπουκαλῆδες»).

*       λαπαλιστικὰς: ἐκ τοῦ Γάλλου στρατηγοῦ Lapale, ὅστις ἀεὶ αὐτονοήτους κοινοτοπίας ἔλεγεν· οἱ δὲ στρατιῶται αὐτοῦ σκωμματικῶς (σκωπτικῶς) ἀνέφερον: «πρὶν ὁ γενναῖος στρατηγὸς Lapale γεννηθῇ, δὲν ὑπῆρχε»

*       Γαλατῶν: Γάλλων

*       παυσωλῆς: (κατα)παύσεως, τερματισμοῦ

*       «Nihil ex nihilo fit»: (λατ.) «ἐξ οὐδενὸς οὐδὲν γίγνεται». Πρβλ. νιχιλισμός (μηδενισμός).

*       εὖ παθεῖν: εὐεργετηθῆναι, ὠφεληθῆναι (εὖ ποιῶ τινα – εὖ πάσχω ὑπό τινος)

*       βλασφημίαν (<βλαψιφημίαν <βλάπτω + φήμη): προσβολὴν, ἀσέβειαν

*       Ἀστερίκιος: ὁ Γαλάτης μικρός (ἀλλὰ μέγας) ἥρως τῶν κωμικῶν (ἀναγνωσμάτων)

*       ἄρτον: ἀναφορὰ εἰς τὸ Ῥωμαϊκὸν Αὐτοκρατορικὸν δόγμα «panem et circum»: «ἄρτον καὶ θεάματα», circum: ἀρέναν, τσίρκο (τὸ Κολοσσιαῖον τῆς Ῥώμης)

*       Μουνυχιῶνος (<Μονονυχιῶνος, ἐνν. Δήμητρος, προστάτου καὶ τῶν μονωνύχων κτηνῶν, τῶν ἐχόντων δηλονότι μίαν μόνην ὁπλήν)

*       κολοκορδόκολα: κωμικὴ λέξις, ἀγνώστου σημασίας καὶ ἐτυμολογίας (Α. Π. 10.103,2)

*       χαρμολύπης: χαρᾶς διὰ τὴν ἐπιοῦσαν Λαμπρὰν Ἑορτήν, καὶ λύπης διὰ τὰ τεκταινόμενα, ἐθνικῶς καὶ διεθνῶς

Οἰκουμενικὸς πανικὸς

       Ἅμα ἦρι ἀρχομένῳ, τῆς ἐαρινῆς ἰσημερίας ἰούσης καὶ τοῦ Ἐλαφηβολιῶνος ἀφικομένου μηνός, πρώτου τοῦ τε ἔαρος καὶ τοῦ ἐνάτου καὶ δισχιλιοστοῦ ἔτους, ἅπας σχεδόθεν ὁ τῆς γῆς πληθυσμὸς ἐν ἀλλοφροσύνῃ τε καὶ πανικῷ τελεῖ διὰ τὴν τῆς ἐν γένει οἰκονομίας κατιοῦσαν· λέγω «σχεδόθεν», ἐπεὶ εὐλόγως τοῖς ἀνέργοις, ἀκλήροις καὶ ἀστέγοις οὐδὲν μέλει, ὅτι «οὐκ ἄν λάβοις παρὰ τοῦ μὴ ἔχοντος» καὶ ὅτι ὁ μηδὲν κεκτημένος οὐ δύναταί τι ἀπολέσαι. Ἐν τούτῳ δὲ οἱ τῶν τῆς Ε.Ε. ἐθνῶν ταγοὶ (ἐν οἷς καὶ γυνή τις) συνευρίσκονται, διασκοποῦσι, συνεδριάζουσι, συντράπεζοι συμποσιάζουσιν καὶ πάντες  συμφωνοῦσι τὸ πρόβλημα δυσεπίλυτον, ἄπορον, ἀμήχανον καὶ δυσοίωνον εἶναι. Εἶτα πασιχαρεῖς οἴκαδε ἐπιστρέφουσιν, ἔνθα ἀπεργίαι καὶ συλλαλούντων ὀργή, εὐπραγούντων ἀπαγωγαί, καὶ πράξεις βίας τε καὶ τρόμου ἀναμένουσιν αὐτούς. 

       Ἄβουλοί τε καὶ μοιραῖοι, ὡς ὁ ποιητὴς ἔφη, πρὸς Δυσμὰς κεχηνότες προσβλέπουσι, μωροὶ καὶ χαῦνοι (χυδαϊστὶ μουρόχαυλοι) τὰς τοῦ Μεγάλου Ἀδελφοῦ κινήσεις  ἀνιχνεύοντες καὶ προοιωνιζόμενοι. Ἀπέλπιδες δ᾿ ἐν ταυτῷ τοὺς βαρβάρους ἀναμένουσιν, ὥσπερ οἱ Ῥωμαῖοι καὶ ὁ Ἀλεξανδρινὸς τῆς παρακμῆς ἐποίησαν.

       Τῆς μὲν πολυανθρώπου  καὶ πανισχύρου Σίνης (τὰ νῦν Κίνας) βραδέως μέν, ἀλλά, καθάπερ ἡ χελώνη,  σταθερῶς ἐν τῇ Ἄπω καλουμένῃ Ἀνατολῇ πορευομένης (αὐτῇ γὰρ πάντα ταῦτα ὡς «κώνωψ ἐπὶ κέρατος βοός» ἐστιν), τὰ δὲ τῆς Ἑσπερίας ἔθνη, εἰθισμένα ῥᾳστώνῃ, χλιδῇ καὶ ἀκορέστῳ ἀδηφαγίᾳ διάγειν, ὑπερβαλλόντως καταθλίβονται, τὴν ἀπώλειαν τῶν ἐν τῷ παρόντι κερδῶν ὁρῶντα καὶ τὴν ἀπειλὴν τὴν ἐν τῷ μέλλοντι φοβούμενα. Οὐδὲν γὰρ πρότερον οἱ πλείονες ἦσάν τι, εἶχον μόνον. Τὴν γὰρ τοῦ εἶναι ὑπεροχὴν ἔναντι τοῦ ἔχειν ἱστορικῇ ἐμπειρίᾳ δείξει τε καὶ ἀληθεῖ παιδείᾳ ἐμβαλεῖ ἡ  τοῦ πολιτισμοῦ ἑπομένη φάσις. Οἱ ἀπαισιοδοξοῦντες φιλόσοφοι σχετλιάζονται.  «Ἤγγικεν, οἴμοι, ἡ τοῦ Γεωργίου Ὀργουέλλου κασσανδρικὴ προφητεία 1984!» Ταῦτα διεθνῶς.

«Ἀποδοκιμάζομεν» καὶ «πατάξομεν»

        Εἰ τὰ διεθνῆ καινὰ τραγικὰ μᾶλλον δοκοῦσιν εἶναι, τὰ τῶν Ἑλλήνων κωμικά πως φαίνεται. Ἡμεῖς γὰρ οἴκοι, ὡς ὁ κυνικὸς Διογένης, ποιοῦμεν· ὅς ἰδών ποτε τοὺς πολλοὺς ταραττομένους ἔκ τινος αἰτίας καὶ πολυπραγμονοῦντας,  ἵνα δόξῃ αὐτοῖς καὶ αὐτὸς μετέχειν τῆς τε ταραχῆς καὶ τῆς πολυπραγμοσύνης, ἀσκόπως τὸν αὐτοῦ πίθον ἄνω-κάτω ἀκαταπαύστως ἐκύλιεν. Τοῖς γὰρ Ἕλλησιν τὰ νῦν οὐδέν ἐστι τῷ ὄντι ποιεῖν πλὴν ἀναμένειν, ἄλλως τε καὶ κατὰ τὸν Ἡρόδοτον (7.102.4) «τῇ Ἑλλάδι πενίη αἰεί κοτε σύντροφός ἐστιν». Μόνον τὸ ἔσχατον ὡς ἥμισυ αἰῶνος οἱ πολλοί, οἱ τῆς μέσης καὶ τῆς τῶν ἐργατῶν τάξεως, μετρίας πως εὐημερίας καὶ εὐμαρείας ἀπολαύομεν.

        Οἱ δὲ ἰθαγενεῖς ἄρχοντες καὶ οἱ βουλευταί, στερεοτύπως τὴν τῶν πραγμάτων κρισιμότητα μανθάνοντες καὶ αὐτολεξεὶ ἐπαναλαμβάνοντες σχεδὸν μόνον ὅ,τι τά τε μέσα ἔντυπα καὶ ἡ τηλοψία λέγουσι, συναίνεσιν ἅμα καὶ εὐθύνης αἴσθημα παρὰ τῶν ἄλλων αἰτοῦντες. Ἐνταῦθα δεινῶς ἡ γλῶσσα καὶ ἡ τῶν λέξεων ἐπιλογὴ πάσχουσιν, ὡς καὶ Θουκυδίδης ἐν τῇ Τρίτῃ (82.4) γέγραφε: «τὴν εἰωθυῖαν ἀξίωσιν τῶν ὀνομάτων ἐς τὰ ἔργα ἀντήλλαξαν  τῇ δικαιώσει». Ὅσῳ περ γὰρ γελοιότεροί εἰσιν καὶ ἀνευθυνότεροι , τοσούτῳ μᾶλλον οἱ  δημαγωγοὶ καὶ οἱ ἐν γένει διοικοῦντες τήν τε σοβαρότητα καὶ τὴν εὐθύνην ἐπικαλοῦνται καὶ συμβουλεύουσι μὴ παραλείποντες (οὐδέποτε, νὴ τὸν κύνα!) τὴν τῆς τῶν ἀδυνατωτέρων προστασίας ἀνάγκης ὑπόμνησιν. Ὁποία ἄφατος κωμικότης!

       Ἐν τούτῳ δὲ πάλιν ἤρξαντο πράξεις βίας ἄγεσθαι ὑπὸ τῶν ἀνωνύμων μὲν ἀλλὰ γνωρίμων τῇ ἀστυνομίᾳ «ἀγνώστων» ταραξιπολιτῶν, ἐν διατεταγμένῃ ὑπηρεσίᾳ τελούντων. Ἀλλ᾿ αἱ «ἄνωθεν λύσεις» εὐχερεῖς τε καὶ ἑτοῖμαί εἰσιν. Ἀπάγεταί τις τῶν εὖ πραττόντων; «Ἀποδοκιμάζομεν» καὶ «πατάξομεν» (πάραυτα). Ἀποδρᾷ τις ἐκ τοῦ δεσμωτηρίου θεαματικώτατα καὶ γελοιοποιητικώτατα; «Ἀποδοκιμάζομεν» καὶ «πατάξομεν» (αὐθωρεί) _ ὡς γνωστόν, παρ᾿ ἡμῖν ἐν τῇ ἰδιολέκτῳ τῶν πτωχαλαζονικῶς κρατούντων τὰ σημαίνοντα «πάραυτα» καὶ «αὐθωρεί» ὅ,τι περ ἀκριβῶς καὶ τὰ σημαινόμενα δηλοῖ. Ὁ δ᾿ ἕτερος ταγός, πρωθυπουργίας ὀρεγόμενος, ἐξ ἴσου γόνος μεγάλης ἑστίας (ὡς γνωστόν, ἡ Ἑλλὰς τυγχάνει κληρονομικὴ οὖσα «δημοκρατία») ἐμφανίζεται ὡς «κἀκ τῶν ἀμηχάνων πόρους εὐμήχανος πορίζειν (Ἀρ. Ἱππ.759).

 Ἀνδρέας Χ. Παναγόπουλος, Γραμματικός,

Ἀθήνησιν, παρὰ Δῆμον Ἀλωπεκῆς

Ὁμοιοτηλ. – Τηλέφ.: 210-7758865

Ἠλ. Διεύθ.: apanagop@upatras.gr

Ταχ. Διεύθ.: Πασίωνος 29

Νέος Κόσμος – Τ.Κ. 116 31

        Y.Γ. Αἰτοῦμαι τῶν βουλομένων με ἀποκρίνασθαι τοῖς αὑτῶν σχολίοις τόν τε τοῦ τηλεφώνου ἀριθμὸν καὶ τὴν ἠλεκτρ. διεύθυνσίν μοι γνωρίζειν.

                                                         Ὁ αὐτὸς

Υπομνημα Γραμματικο-συντακτικον (6)

v     κατιοῦσαν: (κάτειμι) ἐνν. ὁδόν, τὸν κατάντην δρόμον: τὸν κατήφορον

v     μέλει: (μέλει μοί τινος)· ἀπρόσωπον: μὲ μέλει, μὲ νοιάζει

v     ταγοί: (<τάττω ἤ τάσσω): ἄρχοντες, κρατοῦντες

v     κεχηνότες (> χαίνω, χάσκω): μ᾿ ἀνοικτὸν τὸ στόμα

v     ἄπορον: ἀμήχανον (περάω-ῶ, ἀ+μηχανή)· καθ᾿ οὗ οὐκ ἐστι πόρος, μηχανή: λύσις εὑρηματική    

v     προοιωνιζόμενοι (>οἰωνός): εἰκάζοντες, προβλέποντες.

v     οἱ Ῥωμαῖοι καὶ ὁ Ἀλεξανδρινός τῆς παρακμῆς: Οἱ Ῥωμαῖοι ἐπὶ Ρωμύλου καὶ ὁ Καβάφης («Περιμένοντας τοὺς βαρβάρους»)

v     ἐποίησαν: ἀμφίσημον, οἱ μὲν ἔπραξαν, ὁ δὲ τὸ ἐποίησε (ποίημα)

v     πατάξομεν: (>πατάσσω): χτυπῶ, τιμωρῶ

v     κοτέ ἰωνικόν: ἀντὶ τοῦ ποτέ: αἰεί κοτε: ἀνέκαθεν    

v     πολυπραγμονοῦντας (πολυπραγμονέω, -ῶ): περὶ πολλά ἀσχολουμένους,

πολλά ποιοῦντας

v     ἀξίωσιν (τῶν ὀνομάτων): (σημασίαν τῶν λέξεων)

v     ταραξιπολιτῶν: τῶν τοὺς πολίτας ταραττόντων

v     τὰ σημαίνοντα, τὰ σημαινόμενα: αἱ λέξεις καὶ ἡ σημασία των

v     εὐμήχανος: λίαν εὑρηματικὸς καὶ ἐπινοητικός

v   πορίζειν: (πορίζω<πόρος<περάω, -ῶ): εὑρίσκειν πόρους, χρήματα

]]> http://apanagopoulos.wordpress.com/2009/03/19/%cf%84%ce%b9-%ce%ba%ce%b1%ce%b9%ce%bd%ce%bf%ce%bd-6/feed/ 3 apanagopoulos http://apanagopoulos.wordpress.com/2009/02/20/%cf%84%ce%b9-%ce%ba%ce%b1%ce%b9%ce%bd%ce%bf%ce%bd-5/ http://apanagopoulos.wordpress.com/2009/02/20/%cf%84%ce%b9-%ce%ba%ce%b1%ce%b9%ce%bd%ce%bf%ce%bd-5/#comments Fri, 20 Feb 2009 08:08:14 +0000 apanagopoulos http://apanagopoulos.wordpress.com/?p=101 ]]>  

«Πυρκαϊαί, ἐμπρησμοὶ καὶ μαθήματα πολιτικοῦ ἤθους»

      Ἐν τῇ οὕτω καλουμένῃ Αὐστραλίᾳ τῆς Ἀντίχθονος, ἔνθα τὰ νῦν ἐστι θέρος, μέγας ἐγένετ’ ἐμπρησμὸς καὶ ἤδη ὑπερδιακόσιοι, ἐν οἷς καὶ ζεῦγος Ἑλλήνων, ἐκαύθησαν, οὐκ εὐάριθμοι ἐτρώθησαν καὶ ἔκτασις γῆς πλείστη ἐπυρπολήθη. Αἱ ἐκεῖ ἐξ ὕλης δομηθεῖσαι οἰκίαι καὶ μυριάδες καρποφόρων δένδρων, ταχὺ «παρανάλωμα τοῦ πυρός», τὸ λεγόμενον, ἐγένετο. Ὁ ὄλεθρος οὗτος τοῖς Ἕλλησιν, ἔν τε τῇ Μητροπόλει καὶ τῇ Διασπορᾷ,  τἀνάλογον τοῦ Ἑκατομβαιῶνος τοῦ θέρους τοῦ ἑβδόμου καὶ δισχιλιοστοῦ ἐνιαυτοῦ ὀδυνηρῶς ὑπέμνησεν.

       Ἄξιον δ’ ἐμφατικῶς ὑπομνῆσαι ὅτι τοῖς ἐν Πέλοπος νήσῳ ἐπιβιώσασι πυροπαθέσιν οὔπω ἀποκατεστάθησαν αἱ οὐσίαι (οἶκοι, ἀγροικίαι, ἀγροὶ, δένδρα, κτήνη κ. ἄ.). Ἀλλά, τύχῃ ἀγαθῇ, ἡ χώρα τελεῖ ἤδη ἐν δευτέρᾳ ἐντὸς ἐλάσσονος ἢ διετίας χρόνου προεκλογικῇ περιόδῳ, καίπερ τῶν χρημάτων, ἐξ ἀποζημιώσεων παρὰ τῆς Ε.Ε., εἰσφορῶν, χορηγιῶν καὶ ἐράνων Ἑλλήνων τῆς ἀλλοδαπῆς, πρὸ πολλοῦ συλλεγέντων καὶ ὑπὸ  ἐπιτίμου πολιτικοῦ ἀνδρὸς φυλασσομένων καὶ «τραπεζικῶς ἀξιοποιουμένων» ἐπ’ ἀγαθῷ γε οὐχὶ τῶν δικαιούχων (πολλοῦ γε καὶ δεῖ), ἀλλὰ τοῦ δημοσίου. Ὁπότε ἤγγικε νῦν καιρὸς τοῦ ταῦτ’ οἷς δεῖ ἀποδοθῆναι· ἐπεί, ὡς παγκοίνως γνωστόν, ἐν τῇ χώρᾳ τῆς φαιδρᾶς πορτοκαλέας καὶ τῶν ἀδεκάστων καὶ ὑπεράνω πάσης ὑποψίας δημοσίων ἀνδρῶν τὸ κράτος, καὶ δὴ αὐτὸ τῆς προνοίας, λειτουργεῖ μόνον προεκλογικῶς. Τοὺς κρατοῦντας βούλεσθαι, βασίμως ὑποπτεύουσί τινες, ταὐτὸν ἐπιχειρεῖν καὶ νῦν, ὅπερ γε καὶ προεκλογικῶς πρὸ ὡς εἰκοσαμήνου, ὅτε κατεπειγόντως καὶ κατὰ παράκαμψιν τοῦ τοῦ γραφείου κράτους παρεσχέθησαν δαψιλεῖς πρόδρομοι παροχαὶ εὐθὺς ἅμα τῇ παύσει τῆς λεγομένης πυρίνης λαίλαπος. Καί, ὤ τοῦ θαύματος ! , ἐξησφαλίσθη γλίσχρα μὲν βουλευτικὴ νίκη, ἀλλὰ νίκη. Πῶς δηλ. δεῖ πολιτεύειν τοὺς δημοσίους ἄνδρας! Ἀγνοοῦσιν οἱ τάλανες τὸ τοῦ Ἡρακλείτου «Δὶς εἰς τὸν αὐτὸν ποταμὸν οὐκ ἂν ἐμβαίῃς». Οὐαὶ τοῖς (τέως) νικηταῖς! Ἡ βασικὴ διαφορά: ἐν Ἀντιχθῶνι ἤρξατο πάραυτα ἡ θεραπεία τοῦ κακοῦ, ἐν Ἑλλάδι δ’ οὔπω.

Πῶς ἆράγε ἡ G8 σιωπηρῶς G7 ἐγένετο;

      Κατὰ τὴν νῦν ἐν Ῥώμῃ τῆς Αὐσωνίας συγκληθεῖσαν συναγωγὴν τῆς Ὁμάδος τῶν οἰκονομικῶς κρατίστων κρατῶν τῆς Οἰκουμένης, περιέργως πως, ὁ τῶν γνωστῶν Ὀκτὼ ἀριθμὸς ἐμειώθη εἰς ἑπτά. «Ἐπὶ τὸ σεπτότερον», εἴποι τις ἂν. Οὐχὶ μὰ Δί ̓, οὐδαμῶς! Ἄχρι γὰρ τοῦ παρελθόντος ἐνιαυτοῦ οἱ μάλιστ’ εὐπραγοῦντες ἐλογίζοντο τῷ ὄντι ὀκτώ, ἐν οἷς καὶ οἱ Ρῶσσοι, νῦν ὅμως ὁ συνολικὸς ἀριθμὸς ἐμειώθη εἰς ὀνομαστικῶς μόνον, τὸ σεπτὸν καὶ σεβάσμιον ἑπτά, τῷ ὄντι ὅμως εἰς «τὸ ἑπτὰ» τοῦ πολιτικῶς ὀρθοῦ. Ἀφ’ ἧς γὰρ ὁ Βλαδίμηρος Πούτινος εἰς τὸ αἰφνίδιον καὶ κατὰ παράβασιν τῆς Ὀλυμπιακῆς ἐκεχειρίας πραξικοπεῖν (ΜΔΑ:Μονομερὴς Διακήρυξις Ἀνεξαρτησίας) τοῦ τῆς Γεωργίας Προέδρου Μιχαὴλ Σαακασβιλίου, ἀστραπιαίως τε καὶ ἀποτελεσματικῶς ἀντέδρασεν, ἡ ὑπερουράνιος «πολιτικὴ ὀρθότης» τὸν ἀποκλεισμὸν τοῦ πρώτου αὐτομάτως καὶ διὰ τῆς ἀθορύβου ὁδοῦ ἐπέβαλεν. Οὐδείς, οὐδαμοῦ, οὐδενὶ τρόπῳ τῶν ἁγνῶν θεραπόντων τῆς ἐντύπου ἢ ἠλεκτρονικῆς πληροφορήσεως καὶ τῆς κοινῆς γνώμης διαμορφώσεως ἐδημοσιοποίησεν ἢ διηυκρινήσατό τι σχετικόν. Τὸ πρᾶγμ’ ἐπεβλήθη  τρόπον τινά, ὡς νόμος ἱερός. Ὁ γὰρ ἱερὸς νόμος οὐδὲν εὐλόγως δημοσιοποιήσεως ἢ ἐξηγήσεως χρῄζει  πλὴν ἐπιβολῆς. Νῦν δύναταί τις εἰκάζειν, διὰ τί ἡ τοῦ Κοσσυφοπεδίου ἀνάλογος ΜΔΑ, εἰ καὶ  τῷ νόμῳ (de jure) ἐτελειώθη, οὐδέποτ’ ὅμως  τῇ πράξει (de facto) ἐφηρμόσθη. Τρίτου γὰρ ὄζει Παγκοσμίου Πολέμου.

      Ἔγραφον ταῦτ’ ἀναλογιζόμενος ἔνῃ καὶ νέᾳ (τριακάδι) τοῦ μηνὸς Ἀνθεστηριῶνος ἐνάτου καὶ δισχιλιοστοῦ ἔτους, ᾗ ἡμέρᾳ ἐν τῇ Ἑσπερίᾳ ἑορτὴ τῶν ἐρώντων καὶ ἐρωμένων, ἄνευ οὐσιώδους, πλὴν ἐμπορικῆς, αἰτίας ἄγεται. Τοιαύτην ὄντως ἑορτὴν τελεῖν χρὴ τοὺς ἐλευθερόφρονας, οὐχὶ ὅμως ἐπ’ ὀνομαστηρίοις Ρωμαιοκαθολικοῦ τινος αὐθαιρέτως τιμωμένου, ἀλλὰ μᾶλλον διὰ συμβολικῶς εὔλογον αἰτίαν ἐπ’ ἐαρινῇ ἰσημερίᾳ.

Ἀνδρέας Χ. Παναγόπουλος, Γραμματικός,

Ἀθήνησιν, παρὰ Δῆμον Ἀλωπεκῆς

Ὁμοιοτηλ. – Τηλέφ.: 210-7758865

Ἠλ. Διεύθ.: apanagop@upatras.gr

Ταχ. Διεύθ.: Πασίωνος 29

Νέος Κόσμος – Τ.Κ. 116 31

Υπομνημα Γραμματικο-συντακτικον (5)

v     οὐκ εὐάριθμοι (σχῆμα λιτότητος: ὄχι εὐκολομέτρητοι): πολυάριθμοι

v     ἐξ ὕλης: ἐκ ξύλου (>ὑλοτόμος)· πρβλ. μαδέρι (<ματέρι <λατ. materia)· ματεριαλισμός· ὑλισμός

v     τραπεζικῶς ἀξιοποιουμένων: τοκιζομένων 

v     πολλοῦ γε καὶ δεῖ: πολὺ ἀπέχει (ἀπ᾿ αὐτό), κάθε ἄλλο

v     πρὸ ὡς εἰκοσαμήνου: πρὶν ἀπὸ περίπου εἴκοσι μῆνες

v     οἱ τάλανες (ἤ τάλαντες)· οἱ ταλαίπωροι

v     ἐπὶ τὸ σεπτότερον· πρὸς μεγαλύτερον σεβασμόν (< σεπτός)· ἔχουν σχέσιν καὶ τά: ἑπτά, ἑβδομάς, σεβασμός, σεβάσμιος,  λατ. septem, Σεπτέμβριος, γαλλ. savant, savoir, ἀγγλ. severe, κ. ἄ.

v     ἐκεχειρίας <ἔχω (τὰς) χεῖρας: (συγ)κρατῶ-συγκρατῶ (τὸ χ ἔγινε κ καθ᾿ ἑτεροίωσιν ἤ ἀνομοίωσιν, πρὸς ἀποφυγὴν τῆς ἐπαναλήψεως τοῦ χ): ἀνακωχῆς («παύσατε πῦρ»!)

v     πραξικοπεῖν: πραξικόπημα (<πρᾶξις + κόπτω): μὲ ἐπέμβασιν πρὸς ἀποκοπὴν ἤ ἀνατροπήν· πρβλ. τὸ γαλλ. coup d’ état

v     διὰ τῆς ἀθορύβου ὁδοῦ: ἀθορύβως· πρβλ. τὸ ἱσπ. la molla >τὸ λαϊκὸν «λαμόγια», ποὺ λόγῳ τοῦ α τῆς καταλήξεως ἐθεωρήθη θηλυκόν, δι᾿ ὅ καὶ ἐσχηματίσθη τὸ «λαμόγιο» πρὸς δήλωσιν τοῦ ἀρσενικοῦ (μὲ ἐλαφρὰ «πηδηματάκια»)

v     ὄζει: μυρίζει, βρωμάει (<ὄζω> τὸ ὄζον ὀσμή: ὄσφρησις, >ὀσφραίνομαι, λατ. odoro  (1) >odor>γαλλ. καὶ ἀγγλ. deodorant: ἀποσμητικόν

v     ἔνῃ καὶ νέᾳ (τριακάδι) ἐνν. ἡμέρᾳ· ὁ ἔνος, -η, -ον, εἶναι ἀρχαιότατον ἐπίθ. συνών. τοῦ παλαιός· δηλ. ἡ τελευταία ἡμέρα τοῦ προηγουμένου καὶ ἡ πρώτη τοῦ ἑπομένου· τριακάδι = τριακοστῇ <τριάκ-οντα*

*   Ἡ ἀλλαγὴ τοῦ μηνὸς στοὺς ἀρχαίους συμπίπτει μὲ τὴν 15^ην-16^ην ἡμέραν τοῦ σημερινοῦ   ἡμερολογίου.

Μωραίνει Κύριος ὃν βούλεται ἀπολέσαι

Ὅτι βίαιος διδάσκαλος πόλεμος κοινότοπόν  ἐστι καὶ αὐταῖς λέξεσιν ὑπὸ Θουκυδίδου ἐν τῇ Τρίτῃ (82.2) δεδήλωται. Ὅτι δ’ ὅμως τὸ εὐσεβὲς ἀδέσποτον τοῦ τίτλου (λατινιστὶ:«dementat Dominus quem perdere vult») γένοιτ’ ἂν ἐν τοῖς πράγμασιν, ἐφ’ ἡμῶν αὐτῶν, ἄπιστον.

Τὸ δυσκλεὲς τοῦτ’ ἔργον τῆς πανστρατιᾷ ἀπὸ ξηρᾶς γῆς τε καὶ θαλάσσης καὶ ἀέρος τῶν Ἰουδαίων ἐφόδου κατὰ τῶν Φιλισταίων ἐν Γάζᾳ τῆς Παλαιστίνης φασί τινες γεγονέναι ὑπὸ δύο τῶν πρώτιστ’  ἀπιόντων ἀρχόντων, τοῦ πολλὰ πολλαχῇ ἐγκαλουμένου Ἰουδαίου πρώτου τῇ τάξει ὑπουργοῦ καὶ τοῦ πανταχῇ δικαίως στιγματίου θεωρουμένου ὑπερατλαντικοῦ Προέδρου. Ἀμφότεροι οὗτοι ὁσονούπω ἀνευθύνως τε καὶ νηποινεὶ (;) ἰδιωτεύσουσιν (ἰδιῶται δῆλα δὴ διὰ βίου γεγονότες, τάχ’ ἂν αὖθις ἰδιῶται ἔσονται).

Τὰ παρεπόμενα δ’ ὅμως τοῦ μεγάλου καὶ ὠμοῦ ἔργου τούτου πεσεῖται, ὡς ἐναγὴς ἀρά, ἐπὶ τὰς τοῦ ἑαυτῶν γένους τε ἅμα καὶ ἔθνους κεφαλὰς οὐ χρονία μόνον, ἀλλ’ αἰωνία. Τὸ γὰρ ἄγος οὐ μερικὸν καὶ ἴδιόν ἐστιν, ἀλλὰ κοινὸν καὶ γενικόν. – «Ἀλλά, φαίη τις ἄν, τίς Κύριος μωραίνει…»; – Ὁστισοῦν κατὰ τόπους ἀνὰ τοὺς αἰῶνας: Βάαλ τε Ζεὺς καὶ Ζωροάστρης, Γιαχβέ τε καὶ Χριστός, Βούδ(δ)ας τε καὶ Κρίσνα, Κομφούκιός τε καὶ Μωάμεθ, ὁντινοῦν ἂν βούλῃ (τὸ γὰρ ἀκριβὲς ὄνομα τοῦ Θεοῦ εὑρεῖν ἀδύνατον, κατὰ Πλάτωνα). Ἀλλ’ ὁστισοῦν ἂν ᾖ, τὸ ὅσιόν τε καὶ τὸ ἀνόσιον κοινόν ἐστι πᾶσιν.

«Ἀλλ’ ἀναιτίως τοῦτ’  ἐγένετο;», ἔροιτό τις ἄν – «Οὐ μὰ Δί ̕, οὐχὶ ἀναιτίως. Ἀλλ’ ἡ τοῦ ἀδικήματος τοιαύτη καὶ τοσαύτη τιμωρία ἄνισός τε καὶ μυριάκις δυσανάσχετος, ἄρα καὶ δυσαπάλλακτός ἐστι τοῖς τε θεοῖς καὶ θνητοῖς, τοῖς νοῦν ἔχουσιν. Μνηστέον δὲ τοῦ τοῦ Ἀριστοτέλους (Πολιτ. 3.9.2) «καὶ τὸ ἄνισον δοκεῖ δίκαιον εἶναι…, ἀλλ’ οὐ πᾶσιν, ἀλλὰ τοῖς ἀνίσοις» καὶ τοῦ τοῦ Ἡρακλείτου «Ἥλιος γὰρ  οὐχ ὑπερβήσεται μέτρα. Εἰ δὲ μή, Ἐρινύες μιν δίκης ἐπίκουροι ἐξευρήσουσιν». Δεῖ δὴ μέτρου καὶ δὴ καὶ τιμωρησιομέτρου, οὕτως εἰπεῖν.

Ἐν τούτῳ δὲ πάντες, πλὴν τῶν πολλῶν, σιγῶσιν. Οἱ δὲ πολλοὶ ὅπου γῆς, βοὴν ὡς ἐν ἐρήμῳ βοῶσιν, τῶν ἀρχῶν, μεγάλων τε καὶ μικρῶν, ἐπεχουσῶν καὶ σιωπωσῶν. Βοῦς ἐπὶ γλώσσῃ; Οὐαὶ τοῖς νικηταῖς! Αἰδώς, Ἀργεῖοι! Τάχ’ ἂν ὑμᾶς Ἐρινύες ἐξευρήσουσιν.

Ἔγραφον φρικιῶν ἔνῃ καὶ νέᾳ (τριακάδι) μηνὸς Γαμηλιῶνος ἐνάτου καὶ δισχιλιοστοῦ μετὰ Χριστοῦ γέννησιν ἔτους, εἰκάδι συνεχεῖ, ἀφ’ ἧς ἤρξατο, ἡ τῶν Ἱουδαίων εἰσβολή. Ὑπερχίλιοι  Γαζαῖοι ἔθανον, ἐν οἷς καὶ ὡς τετρακόσιοι παῖδες (ἡ δευτέρα σφαγὴ τῶν νηπίων!), ἐτρώθησαν δὲ ὑπερπεντακισχίλιοι. Φρικτὸν ἀκούειν. Γενοκτονία δὴ τὸ λεγόμενον!

Ἀνδρέας Χ. Παναγόπουλος, Γραμματικός,

Ἀθήνησιν, παρὰ Δῆμον Ἀλωπεκῆς

Ὁμοιοτηλέτ. – Τηλέφ.: 210-7758865

Ἠλ. Διεύθ.: apanagop@upatras.gr

Ταχ. Διεύθ.: Πασίωνος 29

Νέος Κόσμος – Τ.Κ. 11631

Υπομνημα Γραμματικο-συντακτικον (4)

v     ἀδέσποτον: ἀνωνύμου (πατρότητος)

v     ἐφ᾿ ἡμῶν αὐτῶν: ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας

v     ἀπιόντων <ἄπειμι <ἀπὸ + εἶμι (πορεύομαι): ἀπερχομένων (τῆς ἀρχῆς των)

v     ἐγκαλουμένου (<ἐν + καλέω,-ῶ: κατηγορῶ): κατηγορουμένου· πρβλ. ἔγκλημα

v     στιγματίου (<στίγμα <στίζω): ἐστιγμένου, ἐστιγματισμένου

v     ἐναγὴς ἀρά (<ἐν + ἄγος: ἁμαρτία, αἰσχύνη, ἀρά: κατάρα): βαρεῖα κατάρα, ἀνοσία ὕβρις

v     ἄνισος (<α- στερ. + ἴσος): δυσανάλογος, μυριάκις δυσανάσχετος: ἀπείρως ἀνυπόφορος, ἐντελῶς ἀπαράδεκτος

v     δυσαπάλλακτος (<δυσ- + ἀπὸ + ἀλλάττω, -σσω): ἀσυγχώρητος, ἀσύγγνωτος

v     βοῦς ἐπὶ γλώσσῃ: παροιμιώδης ἔκφρασις, ἀμφίσημος (καὶ λόγῳ τοῦ βάρους τοῦ βοδιοῦ καὶ λόγῳ τῆς σημασίας τοῦ χρηματισμοῦ μὲ χρυσὸ νόμισμα, φέρον παράστασιν βοός ἐπὶ τῆς μιᾶς πλευρᾶς)

v     δευτέρα σφαγὴ τῶν νηπίων: ἡ πρώτη ἦτο τοῦ Ἡρώδου τῶν xρόνων τοῦ Ἰησοῦ

Ἡ Ἑλλάς ἀμωσγέπως παραπαίει

          Τῷ τῶν Ἑλλήνων ἔκπαλαι γένει πέπρωται  προϊέναι, ὁτέ  μέν ἐπί τά βελτίω τῶν ἄλλων, ὁτέ δ’ ἐπί τά χείρω. Νῦν αὖθις πρώτη ἡ Ἑλλάς τῶν τῆς Εὐρώπης ὁμοσπόνδων χωρῶν-μελῶν καί τῶν τῆς πάσης Ἑσπερίας ἵκετο, ὡς ἔπος εἰπεῖν, ἐπ’ ἄκρον τῆς ἀβύσσου χεῖλος.

            Πληττομένη τό μέν ὑπό τῆς παγκοίνου χρηματιστικῆς δυσπραξίας, ἀρξαμένης τό πρῶτον ὡς χρηματοπιστωτικῆς κρίσεως, ταχέως δ’ αὐξηθείσης εἰς ὕφεσιν τῆς οἰκονομίας καί τεινούσης ἤδη εἰς κατάρρευσιν,  τό δέ ὑπό τῶν σκανδάλων, τῆς διαφθορᾶς καί τῆς τῶν δημοσίων χρημάτων   κακοκερδείας, ἐνισχυομένης ὑπό τῆς τε ἀβελτερίας καί τῆς ἀδυνασ(τ)ίας τῶν ἀρχόντων, ἡ χώρα συνεταράχθη ὑπό δυσνοήτου καί πως ὑπόπτου  φόνου˙  καί ταῦτα, φθίνοντος  Μαιμακτηριῶνος  μηνός, ἐσχάτου τοῦ τρέχοντος ἐνιαυτοῦ,  ὀγδόου καί δισχιλιοστοῦ ἀπό Χριστοῦ γεννήσεως: Μαθητής τις δεκαπεντούτης ἐβλήθη καιρίως διά πυροβόλου ὅπλου ὑπό “Σκύθου” τινός τῶν τῆς δημοσίας τάξεως ἐντεταλμένων τήν τήρησιν ἀνδρῶν ἐν μέσῳ ἄστει περί δείλην ὀψίαν, ᾗ ἡμέρᾳ ἑορτή ἐτελεῖτο τοῦ Ἁγίου Νικολάου, ἀντιστοίχου πρός Ποσειδῶνα, τόν τῆς θαλάττης κύριον καί τῶν ναυτιλλομένων προστάτην.

            Ἐπεί, ὡς εἰκός, ἑνός κακοῦ ἡγουμένου μύρια ἕπονται, ἐντεῦθεν ὑπό νεανιῶν κυρίως καί τινων κεκαλυμμένων τήν ὄψιν (“καλυπτῶν”) ἀνάρχων, τροφίμων τῆς τῶν Ἐξαρχείων πλατείας, ἐξερράγησαν σοβαραί ταραχαί, πορεῖαι διαμαρτυρίας, βιαιοπραγίαι, λεηλασίαι, διαρπαγή καταστημάτων καί δημοσίων κτηρίων ἐν μέσαις Ἀθήναις, κορυφωθεῖσαι, ὀλίγου δεῖ, εἰς ἀναρχίαν καί χάος. Ἕσποντο δ’ ἅμα θορυβώδεις ταραχαί καί ἐν ἑτέροις ἄστεσιν ἀνά τήν χώραν ἅπασαν, ἄχρι νῦν, ἐπί πενθήμερον ἤδη ὅλον διαρκοῦσαι καί ἔτι καί νῦν συνεχίζουσαι (!,22/12/2008).

          Αἱ ἀρχαί ἀνεξηγήτως ἀδρανοῦσιν, οἱ νέοι πυρπολοῦσιν ἀκρίτως τε καί λῄζονται ὅ,τι ἄν δύνωνται, ὁ δῆμος ἐν ἀπορίᾳ τελεῖ καί σιγᾷ, ὡς ὁ Χορός τραγῳδίας, ἀναμένων τήν τοῦ κακοῦ παῦσιν. Ἐν τούτῳ δέ τό “τῆς ἱστορίας πανοῦργον πνεῦμα” (οὕτως ὑφ’ Ἑγέλου κληθέν) παίζει καί εὐθυμεῖ.

 Χειμερίῃσιν Ὥραις.

 Σπολλάτη (Εἰς πολλά ἔτη)!

Ἀνδρέας Χ. Παναγόπουλος, Γραμματικός

      Ἀθήνησιν, παρά Δῆμον Ἀλωπεκῆς

Ὁμοιοτηλ. – Τηλέφ.: 210-7758865

Ἠλ. Διεύθ.: apanagop@upatras.gr

Ταχ. Διεύθ.: Πασίωνος 29

Νέος Κόσμος – Τ.Κ. 116 31 

Yπομνημα Γραμματικο-συντακτικον (3)

v     πέπρωται:  (ἀπρόσ. παρακ. < ἐξ ὑποθετ. ἐνεστ. πόρω, ἀόρ. ἔπορον, παθητ. παρακ. πέπρωμαι): πεπρωμένον ἐστί, εἰμαρμένον ἐστί, «εἶναι γραφτό»

v     ἀβύσσου (<α στερ. + βυθός), τοῦ κενοῦ

v     δυσπραξίας ἤ  δυσπραγίας (<δυσ- + πράττω)

v     Σκύθου· ἐκ Σκυθίας (τὰ νῦν Οὐκρανίας)· τοξόται ἀστυνομικοὶ ἐν Ἀθήναις (ἐπεὶ οἱ πολῖται οὐκ ἐδέχοντο τελεῖν τό τοῦ ἀστυνομικοῦ ἔργον, ἵνα μὴ ἀσκῶσιν βίαν κατὰ συμπολιτῶν των)

v     δείλην ὀψίαν: ὕστερον δειλινόν, ἀρχὴν τῆς νυκτός

v     ὀλίγου δεῖ: παρ᾿ ὀλίγον, σχεδόν

v     ἕσποντο (<ἕπομαι: ἀκολουθῶ): ἠκολούθησαν

v     λῄζονται (: λῄζω, λῄζομαι, λῃστής, λῃστεία): λυμαίνονται, λεηλατοῦν

v     χειμερίῃσιν ὥραις: κατὰ τὴν ἐποχὴν τοῦ χειμῶνος, τὸ καταχείμωνο

«Μέλας Πρόεδρος ! »

Ἅμα Πυανεψιῶνι μηνί φθίνοντι ἐτελέσθησαν ἀρχαιρεσίαι προέδρου καί γερουσίας ἐν ΗΠΑ, ἔνθα τό Σύνταγμα ἐπιτάττει τάς γενικάς γίγνεσθαι ἐκλογάς μονίμως ἀνά τετρατίαν τῇ Τρίτῃ ἡμέρᾳ (τῇ τοῦ Διός) τῆς πρώτης ἑβδομάδος τοῦ μηνός αὐτοῦ. Πρόεδρος ᾑρέθη ὁ τῆς τοῦ Δήμου Μερίδος ἡγήτωρ, ὁ μέλας, ἤ μᾶλλον μιγάς, γέρων (καίπερ ἀκμάζων τῇ ἡλικίᾳ) τῆς ὁμοσπόνδου Πολιτείας Ἰλλινοΐου (Σικάγου), ὀνόματι Βάραξ Ὀβάμιος, ῥᾳδίως καταβαλών τόν λευκόν ὑπερεβδομηκοντούτην (ὄντως) γέροντα τῆς ὁμοσπόνδου Πολιτείας Ἀριζῶνος (Φοίνικος), Ἰωάννην Μακέην, ἡγήτορα τῆς τῶν Ἐλευθεροπολιτῶν Μερίδος. Ὁ αἱρεθείς ἄρχων (καί πλανήταρχος ὑπό πολλῶν καλούμενος) διαδέχεται τόν ἀπιόντα πρόεδρον Γεώργιον Βούσιον, τόν νεώτερον, ὁ πρῶτος μελάγχροος ἡγήτωρ τῆς τῶν ΗΠΑ Συμπολιτείας γενόμενος.

Τόν μακρόν πρός τόν ἐν Οὐασιγκτῶνι ἀγῶνα Λευκόν Οἶκον ἐθεῶντο διά τῆς τηλοψίας, ἠκροῶντο ἀπό ῥᾳδιοφώνου καί ἠκολούθουν μετ΄ ἐνδιαφέροντος διά τῶν ἐφημέρων ἐντύπων ἅπαντες, ὡς ἔπος εἰπεῖν, οἱ τοῦ πλανήτου κάτοικοι, ὅπου γῆς, διά τε τήν κυριότητα τοῦ ἀξιώματος καί τήν πάγκοινον τῆς οἰκονομίας κρίσιν, εἰς ὕφεσιν ἤδη ἐξελισσομένην, ἥτις ἐκεῖθεν ἤρξατο ταράττουσα ἤδη ἅπαντας πανταχῇ σχεδόν. Ὅθεν πολλοί γηγενεῖς τε καί ἀλλοδαποί εἶχον δι΄ ἐλπίδος παῦσαί τε τούς πολέμους καί τήν κρίσιν θεραπεῦσαι. Αἴτιον δηλονότι ὁ τῆς κοινωνίας κύριος προσανατολισμός, ὅστις ἀναπτυξιακός καί ἐκσυγχρονιστικός ὤν προσβλέπει τήν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου (εὖ πράττειν) ἄνοδον καί οὐχί, φεῦ, τῆς τοῦ βίου ποιότητος (εὖ ζῆν).

Αἱ πρῶται ὅμως μετεκλογικαί ἐνδείξεις καί ἐπιλογαί ἀξιωματούχων ἀμφίσημοι δοκοῦσιν εἶναι καί πως ἀπογοητευτικαί, ἐπεί μειοῦσι τάς τε ἐλπίδας ταχείας εἰρηνεύσεως τῶν ἐθνῶν, οὐ μήν ἀλλά καί τῆς τῆς ὑφέσεως ἀνακοπῆς.

Ἀνδρέας Παναγόπουλος, Γραμματικός

Ἀθήνησι, παρά Δῆμον Ἀλωπεκῆς.

Ἠλ. Διεύθ.: apanagop@upatras.gr

Ταχ. Διεύθ.: Πασίωνος 29

Νέος Κόσμος – Τ.Κ. 116 31

Yπομνημα Γραμματικο-συντακτικον (2)

v     φθίνοντι: (<φθίνω> φθονῶ,  φθόνος) τελευτῶντι, περαιουμένῳ

v     τῇ τοῦ Διός (Tuesday: Ζεύς + ἡμέρα), τὰ νῦν Τρίτῃ (ἡμέρᾳ)

v     αἱρεθείς: (<ἀόρ. τοῦ αἱροῦμαι: ἐκλέγομαι): ἐκλεγείς (πρβλ. αἱρετός, ἀρχαιρεσία)

v     ἐφημέρων (<ἐπί + ἡμέρα), ἐντύπων (<ἐν + τύπος): ἐφημερίδων

v     ὡς ἔπος εἰπεῖν: σχεδόν, «νὰ ποῦμε», «σὰ νὰ λέμε»

v     κυριότητα: (<κύριος) σημασίαν, βαρύτητα, σπουδαιότητα

v     εἶχον δι᾿ ἐλπίδος: ἤλπιζον, προσεδόκουν

v     ὑφέσεως (<ὑπό + ἵημι): μειώσεως, ὑποχωρήσεως

Ἔκπτωσις ἀξιῶν

Ἅμα μετοπώρῳ ὑπερμεσοῦντι ἐνεστῶτος ἐνιαυτοῦ ἤρξατο βαρεῖα σοβεῖν κρίσις ἐν τοῖς ἐν Ἑλλάδι πράγμασιν, πολιτικοῖς τε καί οἰκονομικοῖς. Σοβαραί ἀποκαλύψεις λαθροσυναλλαγῶν προὐκάλεσαν ταραχήν τῇ Βουλῇ καί τῷ Δήμῳ. Ὑπουργοί τινες τῆς παρούσης τε καί τῆς προτέρας διοικήσεως ἐμπλέκονται ἐνόχοις δοσοληψίαις τοῦ δημοσίου μετά τοῦ Ἡγουμένου τῆς ἐν τῷ Ἁγίῳ Ὄρει Μονῆς Βατοπεδίου (σφάλλουσιν οἱ γράφοντες Βατοπαιδίου), ὀνόματι Ἐφραίμ, πρός σοβαράν ζημίαν τοῦ πρώτου καί πρός θεόρατον ὄφελος τῆς Μονῆς καί τινων ἑτέρων παραγόντων. Παρῃτήθησαν δ΄ ἤδη τῆς ἀρχῆς δύο ὑπουργοί, ἤ μᾶλλον ἤχθησαν εἰς παραίτησιν, καί τό πρᾶγμα ἐπετράπη τῇ Βουλῇ ἐν εἰδικῷ δικαστηρίῳ κρίνειν περί εὐθύνης ὑπουργῶν (ὕποπτοι γάρ εἰσι παραβάσεως τοῦ νόμου). 

Ἐνταῦθα δέ παράδοξόν τι καί βουλευτικῶς ἄηθες ἐγένετο: ἀπέσχε τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς αὐτή αὕτη ἡ διοικοῦσα μερίς τήμερον, τετάρτην καί εἰκοστήν Πυανεψιῶνος μηνός ὀγδόου καί δισχιλιοστοῦ ἐνιαυτοῦ μετά Χριστοῦ γέννησιν, τεχνηέσσῃ τινί πλήν προφανεῖ νομικῇ μηχανῇ. Ὅθεν δῆλον ὅτι ἡ τοῦ Πλάτωνος ῥῆσις “ἐν γάρ δικαιοσύνῃ συλλήβδην ἅπασ΄ ἀρετή κεῖται” ᾤχετ΄ ἀπιοῦσα.

Ταῦθ΄ ἅπαντα ὁ Δῆμος, ἄλλωστε καί ἐν παντοίᾳ ἀπορία χρημάτων τελῶν καί πληττόμενος ὑπό τῶν παρεπομένων τῆς παγκοίνου ὑφέσεως, βαρέως φέρει καί ἀναμένει τήν τε τοῦ πορίσματος ἔκδοσιν ἄχρι μέσου Ποσειδεῶνος μηνός, καί εἶτα μεταβολήν ἀξιωματούχων καί γενικάς περί ἔαρ ἐκλογάς. Ἀβεβαιότης καί ἀνασφάλεια πανταχῇ κρατοῦσι, τῆς τε τύχης κοινῆς οὔσης καί τοῦ μέλλοντος δυσοιώνου.

Ἀνδρέας Παναγόπουλος, Γραμματικός

Ἀθήνησι, παρά Δῆμον Ἀλωπεκῆς.

Ὁμοιοτηλ. – Τηλέφ.: 210-7758865

Ἠλ. Διεύθ.: apanagop@upatras.gr

Ταχ. Διεύθ.: Πασίωνος 29

Νέος Κόσμος – Τ.Κ. 116 31

Υπομνημα Γραμματικο-συντακτικον (1)

v     μετοπώρῳ (<μετά + ὀπῶραι): ἔπειτα ἀπὸ τὰ φροῦτα >: φθινοπώρῳ

v     σοβεῖν· (ἐπὶ)κρατεῖν, δεσπόζειν, κυριαρχεῖν

v     ἤχθησαν (παθ. ἀόρ. τοῦ ἄγομαι: ὁδηγοῦμαι): ἠναγκάσθησαν

v     ἐπετράπη (τοῦ ἐπιτρέπω: ἀναθέτω, λατ. committo alicui aliquid): ἀνετέθη

v     ἄηθες: ἀσύνηθες, ἀπρεπές

v     τεχνηέσσῃ (τεχνήεις, -εσσα, -εν): πλήρει τέχνης: ἐντέχνῳ, εὑρηματικῇ

v     ᾤχετ᾿ἀπιοῦσα: <οἴχομαι (ἀναχωρῶ)<ὄχημα + ἀπό + εἶμι):ἐχάθη, ἐξηφανίσθη

v     δυσοιώνου: (δυσ- + οἰωνός:σημεῖον, πτηνόν): δυσέλπιδος, ἀποφράδος