TI KAINON ; (9)

23 06 2009

 

Ἀγαπητοί φίλοι

 Ὡς διαχειριστής τοῦ ἱστολογίου τοῦ Ἀνδρέα Παναγοπούλου ἀλλά προπάντων ὡς φίλος, βρίσκομαι στήν δυσάρεστον θέσι νά σᾶς ἐνημερώσω μέ μεγάλη μου λύπη ὅτι, τό «ΤΙ ΚΑΙΝΟΝ ; (9)» εἶναι τό τελευταῖο πόνημα ἀλλά καί δῶρο τοῦ ἰδίου πρός ὅλους τούς Ἕλληνας καί ἰδίως πρός τούς Ἑλληνόπαιδας, πού θέλουν νά μετάσχουν τοῦ ἀρχαίου ἑλληνικοῦ λόγου, διότι χθές Δευτέρα 22 Ἰουνίου, ὁ καθηγητής Ἀνδρέας Παναγόπουλος ἀπεβίωσε λαβωμένος ἀπό τήν ἐπάρατη νόσο. Ὁ εὐπατρίδης καθηγητής καί μέγας διδάσκαλός μας, ἦτο ἀφοσιωμένος μέχρι καί τήν τελευταία στιγμή τῆς ζωῆς του, στό ἱερό καθῆκον, στίς ἀξίες καί τίς ἰδέες του, πού κατ΄ ἀκεραία μέ πάθος ὑπηρέτησε.

Φίλε Ἀνδρέα καλό σου Ταξεῖδι.  Ἄς εἶναι ἐλαφρύ τό χῶμα πού σέ σκεπάζει.

 Στέφανος Γκίκας

 

 

Παρῳδία τοῦ γνωστοῦ ἔργου τοῦ Gabriel Garcia

Tὸ χρονικὸν ἑνὸς προαναγγελθέντος θανάτου

 

Φθίνοντος μηνὸς Μουνυχιῶνος τοῦ ἐνάτου καὶ δισχιλιοστοῦ ἔτους ἐγένετο παρά πλείστοις μέλεσι τῆς οὕτω καλουμένης Ἑνώσεως τῆς Εὐρώπης, συμπεριλαμβανομένης καὶ τῆς Ἑλλάδος, Ἐκπροσώπων ἐκλογή.

Ὡς ἀνεμένετο, πρώτη τῇ τάξει ἵκετο ἡ τῶν ἀδήλων ἀποσχόντων πολιτῶν μερίς, ὑπερβαίνουσα συνολικῶς τὸ ἥμισυ περίπου τῶν δικαιουμένων ψήφου Ἑλλήνων πολιτῶν. Συνεπῶς ἀρνητικῶς πρώτη ἀνεδείχθη ἡ Πανελλήνιος Κοινωνικὴ Μερίς, καίτοι σοβαρὸν ἀπολέσασα μέρος τῶν δυνάμεών της.

Ὡσαύτως, πρώτη τῶν ἀπολεσασῶν μερίδων, ἡ καὶ κυβερνῶσα παράταξις κατετάγη μετὰ σοβαρῶν ἀπωλειῶν. Ἐνταῦθα δ᾿ ὅμως, ἐπισημαίνεται τὸ τοῦ γνωστοῦ Βρετανοῦ ποιητοῦ John Donne For whom the Bell Tolls (Tίνι ὁ κώδων ἠχεῖ;).

Τοῦτ᾿ αὐτὸ σχεδὸν ἐγένετο καὶ μετὰ τῶν λοιπῶν Παραδοσιακῶν κοινοκτημόνων, οἵτινες καίτοι τὰς ἑαυτῶν δυνάμεις διατηρήσαντες, οὐδὲν κέρδος ἀπεκόμισαν.

Οἱ δ᾿ Ἀναθεωρηταὶ κοινοκτήμονες, σημαντικὸν μέρος τῶν κεκτημένων ποτε ὡς καὶ ὑπὸ τῶν ὑποβολιμαίων δημοσκοπιῶν ἀπώλεσαν δύναμιν.Ὥς τισι δοκεῖ, τὴν ἑαυτῶν στάσιν κατὰ Δεκέμβριον μῆνα παρελθόντος ἐνιαυτοῦ ὀφλήσαντες.

Λίαν ἀπροσδοκήτως τοῖς πολλοῖς (ἀλλ᾿ οὐ τοῖς πᾶσι), ὁ ΛΑΟΣ τῇ βοηθείᾳ καὶ τῆς ἱκανοτάτης ὑποψηφίου Νίκης Τζαβέλλα, περιφανὲς ἤγαγεν ἀποτέλεσμα, ὅπερ διαμορφώνει ἀναλόγους διὰ τὰς ἐθνικὰς ἐκλογὰς προοπτικὰς καὶ ἀνακατατάξεις.

Τέλος, οἱ οὕτω καλούμενοι Οἰκολόγοι καίτοι ὑπὸ ἐκδοτικῶν οἴκων ἐνισχυθέντες, οὐδὲν οὐσιαστικῶς ἐπετέλεσαν· ἐπεὶ ὡς γνωστὸν παρ᾿ ἡμῖν «μία χελιδὼν ἔαρ οὐ ποιεῖ».

Ταῦτ᾿ ἔγραφον ἀρχομένου Ἑκατομβαιῶνος μηνός, ἄγαν ἐπὶ τοῖς τεκταινομένοις ἔμφρων ὤν, ἐπεὶ ἅπαξ τὸ τῶν Ἑλλήνων κοινὸν τὸ ἐπιβεβλημένον (ἢ σχεδόν) ἐποίησεν.

Ἀνδρέας Χ. Παναγόπουλος, Γραμματικός,

Ἀθήνησιν, παρὰ Δῆμον Ἀλωπεκῆς

 

Ὁμοιοτηλ. – Τηλέφ.: 210-7758865

Ἠλ. Διεύθ.: apanagop@upatras.gr

Ταχ. Διεύθ.: Πασίωνος 29

Νέος Κόσμος – Τ.Κ. 116 31

 

Ἀκολουθεῖ ὑπόμνημα

 

Ὑπόμνημα Γραμματικο-συντακτικόν (9)

 

v      πρώτη ἵκετο: ἐνίκησεν. 

v      πρώτη … κατετάγη: ν. δ.

v      Tolls: if you hear a bell tolls, don´t send to ask why (sk.: it´s for you).

v      ὀφλήσαντες: ὀφλισκάνω, π.χ. τιμὴν ὀφλισκάνω, ἐξοφλῶ.





TI KAINON ; (8)

19 05 2009

«Ὠμὴ καὶ ἀπροσχημάτιστος κοινοβουλευτικὴ ἐκτροπὴ»

 

Τῇ προτεραίᾳ τῆς τοῦ Μουνυχιῶνος μηνὸς πανσελήνου, τῆς καὶ τῆς Ἀφροδίτης ἔκπαλαι καλουμένης, πολιτειακὸς κεραυνός, καίτοι νύκτωρ, ἐν αἰθρίᾳ ὑπὸ τοῦ πρώτου ὑπουργοῦ τῆς Ἑλλάδος ἐρρίφθη. Δι᾿ ἄγνωστον τοῖς πολλοῖς (ἀλλ᾿οὐ τοῖς πᾶσιν) αἰτίαν ἀπεφασίσθη δυναστικῷ τῷ τρόπῳ ἡ παῦσις τῶν τῆς Βουλῆς ἐργασιῶν, οὐ μὴν ἀλλ᾿ ὀλίγου δεῖ καὶ ἡ τῆς τρεχούσης βουλευτικῆς περιόδου λῆξις! Ὅπερ τὴν τῶν παντοίων σκανδάλων ἀπροκάλυπτον, λόγῳ παραγραφῆς, συγκάλυψιν δηλοῖ. Δι᾿ ὅ καὶ εὐτραπέλως ὑπό τινων λέγεται: Ἰδού, οἱ τὴν καλυπτροφορίαν ποινικοποιήσαντες, αὐτὴν ταύτην αὐτοὶ νομιμοφανῶς μετῆλθον, ἵνα τὰ αὑτῶν σκάνδαλα καλύψωσιν. Ἡ γὰρ ὑπὲρ αὐτῶν τῶν ἰδίων ἐπινοηθεῖσα καὶ νομοθετηθεῖσα παραγραφὴ τὸ λεγόμενον «ἑνὸς κακοῦ ἡγουμένου μύρια ἕπονται», ὑπομιμνῄσκει.

Ἐνταῦθ’ ἀπώλεσαν μερίδα τινά, οὐ μικράν, τοῦ γοητεύματος αὐτῶν οἱ Πρόεδροι τῆς τε Δημοκρατίας καὶ τῆς Βουλῆς. Ὁ δ᾿ αὐτουργὸς τῆς πολιτικῆς οἱονεὶ αὐτοχειρίας οὐδὲν ἔχει πλέον, ὥστ᾿ ἀπολέσαι. Φόβον μόνον· φόβον, ὥς τινές φασιν, μὴ ἀναδυθῇ τὸ αὑτοῦ ὄνομα εἴς τινα συναλλαγὴν ἐμπλεκόμενον. Τὶς οἶδεν;

Ἐν τούτῳ δὲ ὁ τοῦ Πανελληνίου Κοινωνικοῦ Κινήματος (κληρονομικῷ, βεβαίως, δικαιώματι) ἡγήτωρ ὀρύεται τὰς τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ τρίχας (;) τίλλων· ὡσεὶ προερχόμενος ἐκ παρθενογενέσεως καὶ οὐδὲν περὶ συναλλαγῶν, προμηθειῶν τε καὶ διαφθορᾶς γιγνώσκων. Πανταχῇ τοῖς Ἕλλησι τὰ δεινά, τῶν τῆς Εὐρώπης ἐκλογῶν ἐπικειμένων!

Ἔγραφον ἀθυμῶν καὶ τῶν τῶν μὴ προνομιούχων πολιτῶν αἰσθημάτων κοινωνῶν, φθίνοντος Μουνυχιῶνος καὶ ἑπομένου τοῦ Θαργηλιῶνος (15/5-14/6) τοῦ ἐνάτου καὶ δισχιλιοστοῦ μ. Χ. ἔτους.

 

Ἀνδρέας Χ. Παναγόπουλος, Γραμματικός,

Ἀθήνησιν, παρὰ Δῆμον Ἀλωπεκῆς

 

Ὁμοιοτηλ. – Τηλέφ.: 210-7758865

Ἠλ. Διεύθ.: apanagop@upatras.gr

Ταχ. Διεύθ.: Πασίωνος 29

Νέος Κόσμος – Τ.Κ. 116 31

 

 

 

Ἀκολουθεῖ ὑπόμνημα

 

 

 

Ὑπόμνημα Γραμματικο-συντακτικόν (8)

 

v     ἀπροσχημάτιστος: ἄνευ προσχήματος, ἀπροκάλυπτος.

v     δυναστικῷ τῷ τρόπῳ: <δυνάστης = μονάρχης, δικτατορικῶς (δικτάτωρ <λατ.).

v     εὐτραπέλως: μὲ εὐτραπελίαν («Ἡ γὰρ εὐτραπελία πεπαιδευμένη ὕβρις ἐστί». Ἀριστοτ. Π. ῥητορ. 1389b. Ὕβρις  

 ἐδῶ = ἔπαρσις).

v     καλυπτροφορίαν: κουκουλοφορίαν.

v     μετῆλθον: <μετέρχομαι, χρησιμοποιῶ, υἱοθετῶ, ἀκολουθῶ.

v     ἑνὸς κακοῦ ἡγουμένου μύρια ἕπονται· (sc. αὐτῷ) ἐσφαλμένη ἡ ἀπουσία τῆς γενικῆς ἀπολύτου  «ἡγουμένου», διότι τὸ ἕπομαι συντάσσεται μετὰ δοτικῆς. sc. : συντομογρ. scilicet: συντομογρ. scire licet: ἔξεστιν εἰδέναι, δηλαδή, ἐνν.(-οεῖται).

v     τοῦ γοητεύματος: τοῦ γοήτρου, τῆς γοητείας.

v     οἱονεὶ αὐτοχειρίας: ὡς ἐὰν (ὡσὰν) αὐτοκτονίας· πρβλ. ἰδανικὸς αὐτόχειρ.

v     τίλλων τὰς τρίχας: τραβῶν, μαδῶν τὰς τρίχας, λέγεται ἐπὶ ἄκρας ἐκπλήξεως.

v     μ. Χ. : μετὰ Χριστὸν (ἀντίθ. π. Χ.: πρὸ Χριστοῦ).





ΤΙ ΚΑΙΝΟΝ ; (7)

23 04 2009

 

Ἡ μικρομέγαλος νέα Γιάλτα (G20 Σύνοδος)

 

Περὶ τὴν πρώτην μετὰ τὴν Ἐαρινὴν Ἰσημερίαν πανσέληνον (ἐν ᾗ καὶ ἡ τῆς τῆς Ἀθηνᾶς Παλλάδος Σοφίας ἑορτὴ ἄγεται – 9.4.09) κ. ἑ. ἐν. ἔ. ἐνάτου καὶ δισχιλιοστοῦ μετὰ Χριστοῦ γέννησιν,  ἐν Λονδίνῳ τῆς Γηραιᾶς Ἀλβιόνος[1], τὰ νῦν Ἀγγλίας (ἤ, ἐπὶ τὸ θωπευτικώτερον, Ἡνωμένου Βασιλείου) καλουμένης, καὶ ἐν Πράγᾳ τῆς Τσεχίας, συνῆλθεν ἔκτακτος Σύνοδος τῶν «κρατουσῶν» τοῦ σύμπαντος κόσμου Δυνάμεων, πολλαπλῆ : Οἰκονομική (λόγῳ κρίσεως), Νατοϊκή (λόγῳ ἐκλογῆς τοῦ τοῦ ΝΑΤΟ Γ.Γ.) καὶ Πολιτική (ὑποδοχὴ καὶ γονυκλισία πρὸ τοῦ μέλανος, ἐλπιδοφόρου, νέου ὑπεραντλαντικοῦ Προέδρου Βαρακίου Ὀβάμα). 

Ἐν μέσῳ μεγάλων παγκοίνων καὶ παλλαϊκῶν πορειῶν τε καὶ συλλαλητηρίων αἱ G20 (περιέργως πως ἐν ἑνὶ μηνὶ ἀπὸ G7 κατὰ τρικαίδεκα αὐξηθεῖσαι, ἐν αἷς καί, ὁποία θεσπεσία ἔκπληξις!, ἡ Τουρκία – προφανῶς εἰς ἐπιβράβευσιν τῆς προσφάτου τοῦ ἐνόρχου ἡγέτου αὐτῆς, Ταγίπου Ἐρδογάνου, τοῦ καὶ ὑπὸ Τούρκων τινῶν «Νοεμβρίου-Πασᾶ» σκωμματικῶς (σκωπτικῶς)  καλουμένου, ἐκδηλώσεως ἔναντι ἐνόχων συνειδήσεων), ἤχθησαν εἰς λαπαλιστικὰς διαπιστώσεις καὶ εἰς ἐλπίδα παυσωλῆς τῆς κρίσεως. Ἀλλά, «Nihil ex nihilo fit».

Βορειοατλαντικῶς δέ, πάντων ὑπὲρ τῆς τοῦ ἐκ Δανιμαρκίας ὑποψηφίου συναινούντων, θρασέως πάλιν ἡ Τουρκία ἀντέτεινεν, οὐχί, βεβαίως, ἐπ᾿ ἐλπίδι ἀποτροπῆς, ἀλλὰ διὰ τὸ θεαθῆναί τε καὶ τὸ εὖ παθεῖν: τὸ μὲν πρῶτον, θρησκευτικῶς, παρὰ τῶν ἐκτὸς Τουρκίας Ἰσλαμιστῶν Συμμάχων διὰ τὴν ἐν Δανιμαρκίᾳ πάλαι ποτὲ βλασφημίαν τοῦ Προφήτου ἐπιδειχθεῖσαν, τὸ δὲ δεύτερον ἐπὶ οἰκονομικῇ συναλλαγῇ ἐπὶ «τῇ διαλλαγῇ». Ὅπερ καὶ ἐγένετο· ἔλαβε γὰρ αὕτη γενναῖον ὑπὸ τοῦ Διεθνοῦς Νομισματικοῦ Ταμείου δάνειον, τοὐτέστι δῶρον (τουρκιστὶ βαξίσιον).

Τέλος, πολιτικῶς, ὅτε πάντες μετ᾿ εὐλαβείας τὸν Μέγαν Ἀδελφὸν προσεκύνουν καὶ οὗτος ἡγεμονικῶς τὴν τῆς Τουρκίας (ὁποῖος δυσέρως!) εἰς τὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἕνωσιν ἔνταξιν συνεβούλευεν, μόνος ὁ τῶν Γαλατῶν, ὡς ἄλλος Ἀστερίκιος, ἡγέτης Νικόλαος Σαρκόζιος ἀνδρικῶς ἀντεῖπεν κάλλιον ἂν εἴη τοὺς ἑταίρους ἐᾶν τὰ τοῦ ἑαυτῶν οἴκου νέμειν. Συνεπῶς, κολοκορδόκολα! Ὁ δ᾿ Ἕλλην Πρῶτος Ὑπουργός, ὡς  ἀνεμένετο, σεμνῶς καὶ ταπεινῶς παρέστη σιωπῶν, ὡσεὶ ἀπών.  Ἐν κεφαλαίῳ δ᾿ εἰπεῖν, αἱ G20 θέαμα μέν (καὶ αἷμα τῶν συλλαλούντων) προσέφεραν, ἄρτον δ᾿ οὔ. Οὐδ᾿ ἐλπίδα φεῦ!

 

Ἔγραφον Μουνυχιῶνος ἀρχομένου μηνός, χαρμολύπης δι᾿ εὐλόγους αἰτίας ἔμπλεως.

 

                Σπολλάτη (< Βυζ. Εἰς πολλὰ ἔτη) !  

  Ἀνδρέας Χ. Παναγόπουλος, Γραμματικς,

Ἀθήνησιν, παρὰ Δῆμον Ἀλωπεκῆς

 

Ὁμοιοτηλ. – Τηλέφ.: 210-7758865

Ἠλ. Διεύθ.: apanagop@upatras.gr

Ταχ. Διεύθ.: Πασίωνος 29

Νέος Κόσμος – Τ.Κ. 116 31


[1] Τὰ περὶ «ἀπίστου Ἀλβιόνος», «La perfide Albion» Γαλάτου τινὸς ποιητοῦ, ὀνόματι Aug., Marquis de Ximénèz, 1726-1817, κακεντρεχῆ νομίζομεν.

 

 

Ὑπόμνημα Γραμματικο-συντακτικόν (7)

 

*       κ. ἑ. : καὶ ἑξῆς

*       ἐν. ἔ.: ἐνεστῶτος ἔτους

*       «Νοεμβρίου-Πασᾶ»: τουρκιστὶ Kasımpaşa, περιοχή περὶ τὸν Κεράτειον Κόλπον, ἔνθα οἱ πλείονες ἔνορχοι τῆς Κωνσταντίνου Πόλεως οἰκοῦσιν (χυδαϊστὶ «τσαμπουκαλῆδες»).

*       λαπαλιστικὰς: ἐκ τοῦ Γάλλου στρατηγοῦ Lapale, ὅστις ἀεὶ αὐτονοήτους κοινοτοπίας ἔλεγεν· οἱ δὲ στρατιῶται αὐτοῦ σκωμματικῶς (σκωπτικῶς) ἀνέφερον: «πρὶν ὁ γενναῖος στρατηγὸς Lapale γεννηθῇ, δὲν ὑπῆρχε»

*       Γαλατῶν: Γάλλων

*       παυσωλῆς: (κατα)παύσεως, τερματισμοῦ

*       «Nihil ex nihilo fit»: (λατ.) «ἐξ οὐδενὸς οὐδὲν γίγνεται». Πρβλ. νιχιλισμός (μηδενισμός).

*       εὖ παθεῖν: εὐεργετηθῆναι, ὠφεληθῆναι (εὖ ποιῶ τιναεὖ πάσχω ὑπό τινος)

*       βλασφημίαν (<βλαψιφημίαν <βλάπτω + φήμη): προσβολὴν, ἀσέβειαν

*       Ἀστερίκιος: Γαλάτης μικρός (ἀλλὰ μέγας) ἥρως τῶν κωμικῶν (ἀναγνωσμάτων)

*       ἄρτον: ἀναφορὰ εἰς τὸ Ῥωμαϊκὸν Αὐτοκρατορικὸν δόγμα «panem et circum»: «ἄρτον καὶ θεάματα», circum: ἀρέναν, τσίρκο (τὸ Κολοσσιαῖον τῆς Ῥώμης)

*       Μουνυχιῶνος (<Μονονυχιῶνος, ἐνν. Δήμητρος, προστάτου καὶ τῶν μονωνύχων κτηνῶν, τῶν ἐχόντων δηλονότι μίαν μόνην ὁπλήν)

*       κολοκορδόκολα: κωμικὴ λέξις, ἀγνώστου σημασίας καὶ ἐτυμολογίας (Α. Π. 10.103,2)

*       χαρμολύπης: χαρᾶς διὰ τὴν ἐπιοῦσαν Λαμπρὰν Ἑορτήν, καὶ λύπης διὰ τὰ τεκταινόμενα, ἐθνικῶς καὶ διεθνῶς

 





ΤΙ ΚΑΙΝΟΝ ; (6)

19 03 2009

 

 

Οἰκουμενικὸς πανικὸς

 

       Ἅμα ἦρι ἀρχομένῳ, τῆς ἐαρινῆς ἰσημερίας ἰούσης καὶ τοῦ Ἐλαφηβολιῶνος φικομένου μηνός, πρώτου τοῦ τε ἔαρος καὶ τοῦ ἐνάτου καὶ δισχιλιοστοῦ ἔτους, ἅπας σχεδόθεν ὁ τῆς γῆς πληθυσμὸς ἐν ἀλλοφροσύνῃ τε καὶ πανικῷ τελεῖ διὰ τὴν τῆς ἐν γένει οἰκονομίας κατιοῦσαν· λέγω «σχεδόθεν», ἐπεὶ εὐλόγως τοῖς ἀνέργοις, ἀκλήροις καὶ ἀστέγοις οὐδὲν μέλει, ὅτι «οὐκ ἄν λάβοις παρὰ τοῦ μὴ ἔχοντος» καὶ ὅτι ὁ μηδὲν κεκτημένος οὐ δύναταί τι ἀπολέσαι. Ἐν τούτῳ δὲ οἱ τῶν τῆς Ε.Ε. ἐθνῶν ταγοὶ (ἐν οἷς καὶ γυνή τις) συνευρίσκονται, διασκοποῦσι, συνεδριάζουσι, συντράπεζοι συμποσιάζουσιν καὶ πάντες  συμφωνοῦσι τὸ πρόβλημα δυσεπίλυτον, ἄπορον, ἀμήχανον καὶ δυσοίωνον εἶναι. Εἶτα πασιχαρεῖς οἴκαδε ἐπιστρέφουσιν, ἔνθα ἀπεργίαι καὶ συλλαλούντων ὀργή, εὐπραγούντων ἀπαγωγαί, καὶ πράξεις βίας τε καὶ τρόμου ἀναμένουσιν αὐτούς. 

       Ἄβουλοί τε καὶ μοιραῖοι, ὡς ὁ ποιητὴς ἔφη, πρὸς Δυσμὰς κεχηνότες προσβλέπουσι, μωροὶ καὶ χαῦνοι (χυδαϊστὶ μουρόχαυλοι) τὰς τοῦ Μεγάλου Ἀδελφοῦ κινήσεις  ἀνιχνεύοντες καὶ προοιωνιζόμενοι. Ἀπέλπιδες δ᾿ ἐν ταυτῷ τοὺς βαρβάρους ἀναμένουσιν, ὥσπερ οἱ Ῥωμαῖοι καὶ ὁ Ἀλεξανδρινὸς τῆς παρακμῆς ἐποίησαν.

       Τῆς μὲν πολυανθρώπου  καὶ πανισχύρου Σίνης (τὰ νῦν Κίνας) βραδέως μέν, ἀλλά, καθάπερ ἡ χελώνη,  σταθερῶς ἐν τῇ Ἄπω καλουμένῃ Ἀνατολῇ πορευομένης (αὐτῇ γὰρ πάντα ταῦτα ὡς «κώνωψ ἐπὶ κέρατος βοός» ἐστιν), τὰ δὲ τῆς Ἑσπερίας ἔθνη, εἰθισμένα ῥᾳστώνῃ, χλιδῇ καὶ ἀκορέστῳ ἀδηφαγίᾳ διάγειν, ὑπερβαλλόντως καταθλίβονται, τὴν ἀπώλειαν τῶν ἐν τῷ παρόντι κερδῶν ὁρῶντα καὶ τὴν ἀπειλὴν τὴν ἐν τῷ μέλλοντι φοβούμενα. Οὐδὲν γὰρ πρότερον οἱ πλείονες ἦσάν τι, εἶχον μόνον. Τὴν γὰρ τοῦ εἶναι ὑπεροχὴν ἔναντι τοῦ ἔχειν ἱστορικῇ ἐμπειρίᾳ δείξει τε καὶ ἀληθεῖ παιδείᾳ ἐμβαλεῖ ἡ  τοῦ πολιτισμοῦ ἑπομένη φάσις. Οἱ ἀπαισιοδοξοῦντες φιλόσοφοι σχετλιάζονται.  «Ἤγγικεν, οἴμοι, ἡ τοῦ Γεωργίου Ὀργουέλλου κασσανδρικὴ προφητεία 1984!» Ταῦτα διεθνῶς.

 

«Ἀποδοκιμάζομεν» καὶ «πατάξομεν»

 

        Εἰ τὰ διεθνῆ καινὰ τραγικὰ μᾶλλον δοκοῦσιν εἶναι, τὰ τῶν Ἑλλήνων κωμικά πως φαίνεται. Ἡμεῖς γὰρ οἴκοι, ὡς ὁ κυνικὸς Διογένης, ποιοῦμεν· ὅς ἰδών ποτε τοὺς πολλοὺς ταραττομένους ἔκ τινος αἰτίας καὶ πολυπραγμονοῦντας,  ἵνα δόξῃ αὐτοῖς καὶ αὐτὸς μετέχειν τῆς τε ταραχῆς καὶ τῆς πολυπραγμοσύνης, ἀσκόπως τὸν αὐτοῦ πίθον ἄνω-κάτω ἀκαταπαύστως ἐκύλιεν. Τοῖς γὰρ Ἕλλησιν τὰ νῦν οὐδέν ἐστι τῷ ὄντι ποιεῖν πλὴν ἀναμένειν, ἄλλως τε καὶ κατὰ τὸν Ἡρόδοτον (7.102.4) «τῇ Ἑλλάδι πενίη αἰεί κοτε σύντροφός ἐστιν». Μόνον τὸ ἔσχατον ὡς ἥμισυ αἰῶνος οἱ πολλοί, οἱ τῆς μέσης καὶ τῆς τῶν ἐργατῶν τάξεως, μετρίας πως εὐημερίας καὶ εὐμαρείας ἀπολαύομεν.

        Οἱ δὲ ἰθαγενεῖς ἄρχοντες καὶ οἱ βουλευταί, στερεοτύπως τὴν τῶν πραγμάτων κρισιμότητα μανθάνοντες καὶ αὐτολεξεὶ ἐπαναλαμβάνοντες σχεδὸν μόνον ὅ,τι τά τε μέσα ἔντυπα καὶ ἡ τηλοψία λέγουσι, συναίνεσιν ἅμα καὶ εὐθύνης αἴσθημα παρὰ τῶν ἄλλων αἰτοῦντες. Ἐνταῦθα δεινῶς ἡ γλῶσσα καὶ ἡ τῶν λέξεων ἐπιλογὴ πάσχουσιν, ὡς καὶ Θουκυδίδης ἐν τῇ Τρίτῃ (82.4) γέγραφε: «τὴν εἰωθυῖαν ἀξίωσιν τῶν ὀνομάτων ἐς τὰ ἔργα ἀντήλλαξαν  τῇ δικαιώσει». Ὅσῳ περ γὰρ γελοιότεροί εἰσιν καὶ ἀνευθυνότεροι , τοσούτῳ μᾶλλον οἱ  δημαγωγοὶ καὶ οἱ ἐν γένει διοικοῦντες τήν τε σοβαρότητα καὶ τὴν εὐθύνην ἐπικαλοῦνται καὶ συμβουλεύουσι μὴ παραλείποντες (οὐδέποτε, νὴ τὸν κύνα!) τὴν τῆς τῶν ἀδυνατωτέρων προστασίας ἀνάγκης ὑπόμνησιν. Ὁποία ἄφατος κωμικότης!

       Ἐν τούτῳ δὲ πάλιν ἤρξαντο πράξεις βίας ἄγεσθαι ὑπὸ τῶν ἀνωνύμων μὲν ἀλλὰ γνωρίμων τῇ ἀστυνομίᾳ «ἀγνώστων» ταραξιπολιτῶν, ἐν διατεταγμένῃ ὑπηρεσίᾳ τελούντων. Ἀλλ᾿ αἱ «ἄνωθεν λύσεις» εὐχερεῖς τε καὶ ἑτοῖμαί εἰσιν. Ἀπάγεταί τις τῶν εὖ πραττόντων; «Ἀποδοκιμάζομεν» καὶ «πατάξομεν» (πάραυτα). Ἀποδρᾷ τις ἐκ τοῦ δεσμωτηρίου θεαματικώτατα καὶ γελοιοποιητικώτατα; «Ἀποδοκιμάζομεν» καὶ «πατάξομεν» (αὐθωρεί) _ ὡς γνωστόν, παρ᾿ ἡμῖν ἐν τῇ ἰδιολέκτῳ τῶν πτωχαλαζονικῶς κρατούντων τὰ σημαίνοντα «πάραυτα» καὶ «αὐθωρεί» ὅ,τι περ ἀκριβῶς καὶ τὰ σημαινόμενα δηλοῖ. Ὁ δ᾿ ἕτερος ταγός, πρωθυπουργίας ὀρεγόμενος, ἐξ ἴσου γόνος μεγάλης ἑστίας (ὡς γνωστόν, ἡ Ἑλλὰς τυγχάνει κληρονομικὴ οὖσα «δημοκρατία») ἐμφανίζεται ὡς «κἀκ τῶν ἀμηχάνων πόρους εὐμήχανος πορίζειν (Ἀρ. Ἱππ.759).

 

 Ἀνδρέας Χ. Παναγόπουλος, Γραμματικς,

Ἀθήνησιν, παρὰ Δῆμον Ἀλωπεκῆς

 

Ὁμοιοτηλ. – Τηλέφ.: 210-7758865

Ἠλ. Διεύθ.: apanagop@upatras.gr

Ταχ. Διεύθ.: Πασίωνος 29

Νέος Κόσμος – Τ.Κ. 116 31

 

 

        Y.Γ. Αἰτοῦμαι τῶν βουλομένων με ἀποκρίνασθαι τοῖς αὑτῶν σχολίοις τόν τε τοῦ τηλεφώνου ἀριθμὸν καὶ τὴν ἠλεκτρ. διεύθυνσίν μοι γνωρίζειν.

 

                                                         Ὁ αὐτὸς

 

 

Υπομνημα Γραμματικο-συντακτικον (6)

 

v     κατιοῦσαν: (κάτειμι) ἐνν. ὁδόν, τὸν κατάντην δρόμον: τὸν κατήφορον

v     μέλει: (μέλει μοί τινος)· ἀπρόσωπον: μὲ μέλει, μὲ νοιάζει

v     ταγοί: (<τάττω ἤ τάσσω): ἄρχοντες, κρατοῦντες

v     κεχηνότες (> χαίνω, χάσκω): μ᾿ ἀνοικτὸν τὸ στόμα

v     ἄπορον: ἀμήχανον (περάω-ῶ, ἀ+μηχανή)· καθ᾿ οὗ οὐκ ἐστι πόρος, μηχανή: λύσις εὑρηματική    

v     προοιωνιζόμενοι (>οἰωνός): εἰκάζοντες, προβλέποντες.

v     οἱ Ῥωμαῖοι καὶ ὁ Ἀλεξανδρινός τῆς παρακμῆς: Οἱ Ῥωμαῖοι ἐπὶ Ρωμύλου καὶ ὁ Καβάφης («Περιμένοντας τοὺς βαρβάρους»)

v     ἐποίησαν: ἀμφίσημον, οἱ μὲν ἔπραξαν, ὁ δὲ τὸ ἐποίησε (ποίημα)

 

 

v     πατάξομεν: (>πατάσσω): χτυπῶ, τιμωρῶ

v     κοτέ ἰωνικόν: ἀντὶ τοῦ ποτέ: αἰεί κοτε: ἀνέκαθεν    

v     πολυπραγμονοῦντας (πολυπραγμονέω, -ῶ): περὶ πολλά ἀσχολουμένους,

πολλά ποιοῦντας

v     ἀξίωσιν (τῶν ὀνομάτων): (σημασίαν τῶν λέξεων)

v     ταραξιπολιτῶν: τῶν τοὺς πολίτας ταραττόντων

v     τὰ σημαίνοντα, τὰ σημαινόμενα: αἱ λέξεις καὶ ἡ σημασία των

v     εὐμήχανος: λίαν εὑρηματικὸς καὶ ἐπινοητικός

v   πορίζειν: (πορίζω<πόρος<περάω, -ῶ): εὑρίσκειν πόρους, χρήματα





ΤΙ ΚΑΙΝΟΝ; (5)

20 02 2009

 

 

«Πυρκαϊαί, ἐμπρησμοὶ καὶ μαθήματα πολιτικοῦ ἤθους»

 

 

      ν τ οτω καλουμν Αστραλίᾳ τς ντχθονος, νθα τ νν στι θρος, μγας γνετ’ μπρησμς κα δη περδιακσιοι, ν ος κα ζεγος λλνων, καθησαν, οκ εὐάριθμοι τρθησαν κα κτασις γς πλεστη πυρπολθη. Α κε ξ λης δομηθεσαι οκαι κα μυριδες καρποφρων δνδρων, ταχ «παρανλωμα το πυρς», τ λεγμενον, γνετο. λεθρος οτος τος λλησιν, ν τε τ Μητροπλει κα τ Διασπορ,  τνλογον το κατομβαινος το θρους το βδμου κα δισχιλιοστο νιαυτο δυνηρς πμνησεν.

       ξιον δ’ μφατικς πομνσαι τι τος ν Πλοπος νσ πιβισασι πυροπαθσιν οπω ποκατεστθησαν α οσαι (οκοι, γροικαι, γρο, δνδρα, κτνη κ. .). λλ, τχ γαθ, χρα τελε δη ν δευτρ ντς λσσονος διετας χρνου προεκλογικ περιδ, καπερ τν χρημτων, ξ ποζημισεων παρ τς Ε.Ε., εσφορν, χορηγιν κα ρνων λλνων τς λλοδαπς, πρ πολλο συλλεγντων κα π  πιτμου πολιτικο νδρς φυλασσομνων κα «τραπεζικς ξιοποιουμνων» π’ γαθ γε οχ τν δικαιοχων (πολλο γε κα δε), λλ το δημοσου. πτε γγικε νν καιρς το τατ’ ος δε ποδοθναι· πε, ς παγκονως γνωστν, ν τ χρ τς φαιδρς πορτοκαλας κα τν δεκστων κα περνω πσης ποψας δημοσων νδρν τ κρτος, κα δ ατ τς προνοας, λειτουργε μνον προεκλογικς. Τος κρατοντας βολεσθαι, βασμως ποπτεουσ τινες, τατν πιχειρεν κα νν, περ γε κα προεκλογικς πρ ς εκοσαμνου, τε κατεπειγντως κα κατ παρκαμψιν το το γραφεου κρτους παρεσχθησαν δαψιλες πρδρομοι παροχα εθς μα τ πασει τς λεγομνης πυρνης λαλαπος. Κα, το θαματος ! , ξησφαλσθη γλσχρα μν βουλευτικ νκη, λλ νκη. Πς δηλ. δε πολιτεειν τος δημοσους νδρας! γνοοσιν ο τλανες τ το ρακλετου «Δς ες τν ατν ποταμν οκ ν μβαίῃς». Οα τος (τως) νικητας! βασικ διαφορ: ν ντιχθνι ρξατο πραυτα θεραπεα το κακο, ν λλδι δ’ οπω.

 

Πῶς ἆράγε ἡ G8 σιωπηρῶς G7 ἐγένετο;

 

      Κατ τν νν ν Ῥώμ τς Ασωνας συγκληθεσαν συναγωγν τς μδος τν οκονομικς κρατστων κρατν τς Οκουμνης, περιργως πως, τν γνωστν κτ ριθμς μειθη ες πτ. «π τ σεπττερον», εποι τις ν. Οχ μ Δ ̓, οδαμς! χρι γρ το παρελθντος νιαυτο ο μλιστ’ επραγοντες λογζοντο τ ντι κτ, ν ος κα ο Ρσσοι, νν μως συνολικς ριθμς μειθη ες νομαστικς μνον, τ σεπτν κα σεβσμιον πτ, τ ντι μως ες «τ πτ» το πολιτικς ρθο. φ’ ς γρ Βλαδμηρος Ποτινος ες τ αφνδιον κα κατ παρβασιν τς λυμπιακς κεχειρας πραξικοπεν (ΜΔΑ:Μονομερς Διακρυξις νεξαρτησας) το τς Γεωργας Προδρου Μιχαλ Σαακασβιλου, στραπιαως τε κα ποτελεσματικς ντδρασεν, περουρνιος «πολιτικ ρθτης» τν ποκλεισμν το πρτου ατομτως κα δι τς θορβου δο πβαλεν. Οδες, οδαμο, οδεν τρπ τν γνν θεραπντων τς ντπου λεκτρονικς πληροφορσεως κα τς κοινς γνμης διαμορφσεως δημοσιοποησεν διηυκρινσατ τι σχετικν. Τ πργμ’ πεβλθη  τρπον τιν, ς νμος ερς. γρ ερς νμος οδν ελγως δημοσιοποισεως ξηγσεως χρζει  πλν πιβολς. Νν δνατα τις εκζειν, δι τ το Κοσσυφοπεδου νλογος ΜΔΑ, ε κα  τ νμ (de jure) τελειθη, οδποτ’ μως  τ πρξει (de facto) φηρμσθη. Τρτου γρ ζει Παγκοσμου Πολμου.

    

    

      γραφον τατ’ ναλογιζμενος ν κα νέᾳ (τριακδι) το μηνς νθεστηρινος ντου κα δισχιλιοστο τους, μρ ν τ σπερίᾳ ορτ τν ρντων κα ρωμνων, νευ οσιδους, πλν μπορικς, ατας γεται. Τοιατην ντως ορτν τελεν χρ τος λευθερφρονας, οχ μως π’ νομαστηροις Ρωμαιοκαθολικο τινος αθαιρτως τιμωμνου, λλ μλλον δι συμβολικς ελογον αταν π’ αριν σημερίᾳ.

 

 

νδρας Χ. Παναγπουλος, Γραμματικς,

θνησιν, παρ Δμον λωπεκς

 

μοιοτηλ. – Τηλφ.: 210-7758865

λ. Διεθ.: apanagop@upatras.gr

Ταχ. Διεθ.: Πασωνος 29

Νος Κσμος – Τ.Κ. 116 31

 

Υπομνημα Γραμματικο-συντακτικον (5)

 

v     οὐκ εὐάριθμοι (σχῆμα λιτότητος: ὄχι εὐκολομέτρητοι): πολυάριθμοι

v     ἐξ ὕλης: ἐκ ξύλου (>ὑλοτόμος)· πρβλ. μαδέρι (<ματέρι <λατ. materia)· ματεριαλισμός· ὑλισμός

v     τραπεζικῶς ἀξιοποιουμένων: τοκιζομένων 

v     πολλοῦ γε καὶ δεῖ: πολὺ ἀπέχει (ἀπ᾿ αὐτό), κάθε ἄλλο

v     πρὸ ὡς εἰκοσαμήνου: πρὶν ἀπὸ περίπου εἴκοσι μῆνες

v     οἱ τάλανες (ἤ τάλαντες)· οἱ ταλαίπωροι

 

 

v     ἐπὶ τὸ σεπτότερον· πρὸς μεγαλύτερον σεβασμόν (< σεπτός)· ἔχουν σχέσιν καὶ τά: ἑπτά, ἑβδομάς, σεβασμός, σεβάσμιος,  λατ. septem, Σεπτέμβριος, γαλλ. savant, savoir, ἀγγλ. severe, κ. ἄ.

v     ἐκεχειρίας <ἔχω (τὰς) χεῖρας: (συγ)κρατῶ-συγκρατῶ (τὸ χ ἔγινε κ καθ᾿ ἑτεροίωσιν ἤ ἀνομοίωσιν, πρὸς ἀποφυγὴν τῆς ἐπαναλήψεως τοῦ χ): ἀνακωχῆς («παύσατε πῦρ»!)

v     πραξικοπεῖν: πραξικόπημα (<πρᾶξις + κόπτω): μὲ ἐπέμβασιν πρὸς ἀποκοπὴν ἤ ἀνατροπήν· πρβλ. τὸ γαλλ. coup d’ état

v     διὰ τῆς ἀθορύβου ὁδοῦ: ἀθορύβως· πρβλ. τὸ ἱσπ. la molla >τὸ λαϊκὸν «λαμόγια», ποὺ λόγῳ τοῦ α τῆς καταλήξεως ἐθεωρήθη θηλυκόν, δι᾿ ὅ καὶ ἐσχηματίσθη τὸ «λαμόγιο» πρὸς δήλωσιν τοῦ ἀρσενικοῦ (μὲ ἐλαφρὰ «πηδηματάκια»)

v     ὄζει: μυρίζει, βρωμάει (<ὄζω> τὸ ὄζον ὀσμή: ὄσφρησις, >ὀσφραίνομαι, λατ. odoro  (1) >odor>γαλλ. καὶ ἀγγλ. deodorant: ἀποσμητικόν

v     ἔνῃ καὶ νέᾳ (τριακάδι) ἐνν. ἡμέρᾳ· ἔνος, –η, –ον, εἶναι ἀρχαιότατον ἐπίθ. συνών. τοῦ παλαιός· δηλ. τελευταία ἡμέρα τοῦ προηγουμένου καὶ πρώτη τοῦ ἑπομένου· τριακάδι = τριακοστῇ <τριάκοντα*

 

*   ἀλλαγὴ τοῦ μηνὸς στοὺς ἀρχαίους συμπίπτει μὲ τὴν 15ην-16ην ἡμέραν τοῦ σημερινοῦ   ἡμερολογίου.

 

 

 





ΤΙ ΚΑΙΝΟΝ ; (4)

21 01 2009

 

 

 

Μωραίνει Κύριος ὃν βούλεται ἀπολέσαι

 

τι βαιος διδσκαλος πλεμος κοιντοπν  στι κα ατας λξεσιν π Θουκυδδου ν τ Τρτ (82.2) δεδλωται. τι δμως τ εσεβς δσποτον το ττλου (λατινιστ:«dementat Dominus quem perdere vult») γνοιτν ν τος πργμασιν, φμν ατν, πιστον.

 

Τ δυσκλες τοτργον τς πανστρατι π ξηρς γς τε κα θαλσσης κα ἀέρος τν ουδαων φδου κατ τν Φιλισταων ν Γζ τς Παλαιστνης φασ τινες γεγονναι π δο τν πρτιστ’  πιντων ρχντων, το πολλ πολλαχ γκαλουμνου ουδαου πρτου τ τξει πουργο κα το πανταχ δικαως στιγματου θεωρουμνου περατλαντικο Προδρου. μφτεροι οτοι σονοπω νευθνως τε κα νηποινε (;) διωτεσουσιν (διται δλα δ δι βου γεγοντες, τχν αθις διται σονται).

 

Τ παρεπμενα δμως το μεγλου κα μο ργου τοτου πεσεται, ς ναγς ρ, π τς το αυτν γνους τε μα κα θνους κεφαλς ο χρονα μνον, λλαωνα. Τ γρ γος ο μερικν κα διν στιν, λλ κοινν κα γενικν. – «λλ, φαη τις ν, τς Κριος μωρανει…»; – στισον κατ τπους ν τος αἰῶνας: Βαλ τε Ζες κα Ζωροστρης, Γιαχβ τε κα Χριστς, Βούδ(δς τε κα Κρσνα, Κομφοκις τε κα Μωμεθ, ντινον ν βολ (τ γρ κριβς νομα το Θεο ερεν δνατον, κατ Πλτωνα). λλστισον ν , τ σιν τε κα τ νσιον κοινν στι πσιν.

 

«λλναιτως τοτ’  γνετο;», ροιτ τις ν – «Ο μ Δ ̕, οχ ναιτως. λλ το δικματος τοιατη κα τοσατη τιμωρα νισς τε κα μυρικις δυσανσχετος, ρα κα δυσαπλλακτς στι τος τε θεος κα θνητος, τος νον χουσιν. Μνηστον δ το το ριστοτλους (Πολιτ. 3.9.2) «κα τ νισον δοκε δκαιον εναι…, λλο πσιν, λλ τος νσοις» κα το το ρακλετου «λιος γρ  οχ περβσεται μτρα. Ε δ μ, ρινες μιν δκης πκουροι ξευρσουσιν». Δε δ μτρου κα δ κα τιμωρησιομτρου, οτως επεν.

 

ν τοτ δ πντες, πλν τν πολλν, σιγσιν. Ο δ πολλο που γς, βον ς ν ρμ βοσιν, τν ρχν, μεγλων τε κα μικρν, πεχουσν κα σιωπωσν. Βος π γλσσ; Οα τος νικητας! Αδς, ργεοι! Τχν μς ρινες ξευρσουσιν.

 

γραφον φρικιν ν κα νέᾳ (τριακδι) μηνς Γαμηλινος ντου κα δισχιλιοστο μετ Χριστο γννησιν τους, εκδι συνεχε, φς ρξατο, τν ουδαων εσβολ. περχλιοι  Γαζαοι θανον, ν ος κα ς τετρακσιοι παδες ( δευτρα σφαγ τν νηπων!), τρθησαν δ περπεντακισχλιοι. Φρικτν κοειν. Γενοκτονα δ τ λεγμενον!

 

νδρας Χ. Παναγπουλος, Γραμματικς,

θνησιν, παρ Δμον λωπεκς

 

μοιοτηλτ. – Τηλφ.: 210-7758865

λ. Διεθ.: apanagop@upatras.gr

Ταχ. Διεθ.: Πασωνος 29

Νέος Κόσμος – Τ.Κ. 11631

 

 

Υπομνημα Γραμματικο-συντακτικον (4)

 

v     ἀδέσποτον: ἀνωνύμου (πατρότητος)

v     ἐφ᾿ ἡμῶν αὐτῶν: ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας

v     ἀπιόντων <ἄπειμι <ἀπὸ + εἶμι (πορεύομαι): ἀπερχομένων (τῆς ἀρχῆς των)

v     ἐγκαλουμένου (<ἐν + καλέω,-ῶ: κατηγορῶ): κατηγορουμένου· πρβλ. ἔγκλημα

v     στιγματίου (<στίγμα <στίζω): ἐστιγμένου, ἐστιγματισμένου

v     ἐναγὴς ἀρά (<ἐν + ἄγος: ἁμαρτία, αἰσχύνη, ἀρά: κατάρα): βαρεῖα κατάρα, ἀνοσία ὕβρις

v     ἄνισος (<α- στερ. + ἴσος): δυσανάλογος, μυριάκις δυσανάσχετος: ἀπείρως ἀνυπόφορος, ἐντελῶς ἀπαράδεκτος

v     δυσαπάλλακτος (<δυσ- + ἀπὸ + ἀλλάττω, -σσω): ἀσυγχώρητος, ἀσύγγνωτος

v     βοῦς ἐπὶ γλώσσῃ: παροιμιώδης ἔκφρασις, ἀμφίσημος (καὶ λόγῳ τοῦ βάρους τοῦ βοδιοῦ καὶ λόγῳ τῆς σημασίας τοῦ χρηματισμοῦ μὲ χρυσὸ νόμισμα, φέρον παράστασιν βοός ἐπὶ τῆς μιᾶς πλευρᾶς)

v     δευτέρα σφαγὴ τῶν νηπίων: ἡ πρώτη ἦτο τοῦ Ἡρώδου τῶν xρόνων τοῦ Ἰησοῦ

 





ΤΙ ΚΑΙΝΟΝ; (3)

22 12 2008

  

Ἡ Ἑλλάς ἀμωσγέπως παραπαίει

 

          Τῷ τῶν Ἑλλήνων ἔκπαλαι γένει πέπρωται  προϊέναι, ὁτέ  μέν ἐπί τά βελτίω τῶν ἄλλων, ὁτέ δ’ ἐπί τά χείρω. Νῦν αὖθις πρώτη ἡ Ἑλλάς τῶν τῆς Εὐρώπης ὁμοσπόνδων χωρῶν-μελῶν καί τῶν τῆς πάσης Ἑσπερίας ἵκετο, ὡς ἔπος εἰπεῖν, ἐπ’ ἄκρον τῆς ἀβύσσου χεῖλος.

            Πληττομένη τό μέν ὑπό τῆς παγκοίνου χρηματιστικῆς δυσπραξίας, ἀρξαμένης τό πρῶτον ὡς χρηματοπιστωτικῆς κρίσεως, ταχέως δ’ αὐξηθείσης εἰς ὕφεσιν τῆς οἰκονομίας καί τεινούσης ἤδη εἰς κατάρρευσιν,  τό δέ ὑπό τῶν σκανδάλων, τῆς διαφθορᾶς καί τῆς τῶν δημοσίων χρημάτων   κακοκερδείας, ἐνισχυομένης ὑπό τῆς τε ἀβελτερίας καί τῆς ἀδυνασ(τ)ίας τῶν ἀρχόντων, ἡ χώρα συνεταράχθη ὑπό δυσνοήτου καί πως ὑπόπτου  φόνου˙  καί ταῦτα, φθίνοντος  Μαιμακτηριῶνος  μηνός, ἐσχάτου τοῦ τρέχοντος ἐνιαυτοῦ,  ὀγδόου καί δισχιλιοστοῦ ἀπό Χριστοῦ γεννήσεως: Μαθητής τις δεκαπεντούτης ἐβλήθη καιρίως διά πυροβόλου ὅπλου ὑπό «Σκύθου» τινός τῶν τῆς δημοσίας τάξεως ἐντεταλμένων τήν τήρησιν ἀνδρῶν ἐν μέσῳ ἄστει περί δείλην ὀψίαν, ᾗ ἡμέρᾳ ἑορτή ἐτελεῖτο τοῦ Ἁγίου Νικολάου, ἀντιστοίχου πρός Ποσειδῶνα, τόν τῆς θαλάττης κύριον καί τῶν ναυτιλλομένων προστάτην.

            Ἐπεί, ὡς εἰκός, ἑνός κακοῦ ἡγουμένου μύρια ἕπονται, ἐντεῦθεν ὑπό νεανιῶν κυρίως καί τινων κεκαλυμμένων τήν ὄψιν («καλυπτῶν») ἀνάρχων, τροφίμων τῆς τῶν Ἐξαρχείων πλατείας, ἐξερράγησαν σοβαραί ταραχαί, πορεῖαι διαμαρτυρίας, βιαιοπραγίαι, λεηλασίαι, διαρπαγή καταστημάτων καί δημοσίων κτηρίων ἐν μέσαις Ἀθήναις, κορυφωθεῖσαι, ὀλίγου δεῖ, εἰς ἀναρχίαν καί χάος. Ἕσποντο δ’ ἅμα θορυβώδεις ταραχαί καί ἐν ἑτέροις ἄστεσιν ἀνά τήν χώραν ἅπασαν, ἄχρι νῦν, ἐπί πενθήμερον ἤδη ὅλον διαρκοῦσαι καί ἔτι καί νῦν συνεχίζουσαι (!,22/12/2008).

          Αἱ ἀρχαί ἀνεξηγήτως ἀδρανοῦσιν, οἱ νέοι πυρπολοῦσιν ἀκρίτως τε καί λῄζονται ὅ,τι ἄν δύνωνται, ὁ δῆμος ἐν ἀπορίᾳ τελεῖ καί σιγᾷ, ὡς ὁ Χορός τραγῳδίας, ἀναμένων τήν τοῦ κακοῦ παῦσιν. Ἐν τούτῳ δέ τό «τῆς ἱστορίας πανοῦργον πνεῦμα» (οὕτως ὑφ’ Ἑγέλου κληθέν) παίζει καί εὐθυμεῖ.

 

 

 

 

 

 Χειμερίῃσιν Ὥραις.

 Σπολλάτη (Εἰς πολλά ἔτη)!

 

Ἀνδρέας Χ. Παναγόπουλος, Γραμματικός

      Ἀθήνησιν, παρά Δῆμον Ἀλωπεκῆς

 

Ὁμοιοτηλ. – Τηλέφ.: 210-7758865

Ἠλ. Διεύθ.: apanagop@upatras.gr

Ταχ. Διεύθ.: Πασίωνος 29

Νέος Κόσμος – Τ.Κ. 116 31 

 

 

 

Yπομνημα Γραμματικο-συντακτικον (3)

 

v     πέπρωται:  (ἀπρόσ. παρακ. < ἐξ ὑποθετ. ἐνεστ. πόρω, ἀόρ. ἔπορον, παθητ. παρακ. πέπρωμαι): πεπρωμένον ἐστί, εἰμαρμένον ἐστί, «εἶναι γραφτό»

v     ἀβύσσου (<α στερ. + βυθός), τοῦ κενοῦ

v     δυσπραξίας  δυσπραγίας (<δυσ- + πράττω)

v     Σκύθου· ἐκ Σκυθίας (τὰ νῦν Οὐκρανίας)· τοξόται ἀστυνομικοὶ ἐν Ἀθήναις (ἐπεὶ οἱ πολῖται οὐκ ἐδέχοντο τελεῖν τό τοῦ ἀστυνομικοῦ ἔργον, ἵνα μὴ ἀσκῶσιν βίαν κατὰ συμπολιτῶν των)

v     δείλην ὀψίαν: ὕστερον δειλινόν, ἀρχὴν τῆς νυκτός

v     ὀλίγου δεῖ: παρ᾿ ὀλίγον, σχεδόν

v     ἕσποντο (<ἕπομαι: ἀκολουθῶ): ἠκολούθησαν

v     λῄζονται (: λῄζω, λῄζομαι, λῃστής, λῃστεία): λυμαίνονται, λεηλατοῦν

v     χειμερίῃσιν ὥραις: κατὰ τὴν ἐποχὴν τοῦ χειμῶνος, τὸ καταχείμωνο

 

 

 

 








Follow

Ενημερωθείτε για κάθε νέα δημοσίευση στο email σας.