ΤΙ ΚΑΙΝΟΝ ; (7)

23 04 2009

 

Ἡ μικρομέγαλος νέα Γιάλτα (G20 Σύνοδος)

 

Περὶ τὴν πρώτην μετὰ τὴν Ἐαρινὴν Ἰσημερίαν πανσέληνον (ἐν ᾗ καὶ ἡ τῆς τῆς Ἀθηνᾶς Παλλάδος Σοφίας ἑορτὴ ἄγεται – 9.4.09) κ. ἑ. ἐν. ἔ. ἐνάτου καὶ δισχιλιοστοῦ μετὰ Χριστοῦ γέννησιν,  ἐν Λονδίνῳ τῆς Γηραιᾶς Ἀλβιόνος[1], τὰ νῦν Ἀγγλίας (ἤ, ἐπὶ τὸ θωπευτικώτερον, Ἡνωμένου Βασιλείου) καλουμένης, καὶ ἐν Πράγᾳ τῆς Τσεχίας, συνῆλθεν ἔκτακτος Σύνοδος τῶν «κρατουσῶν» τοῦ σύμπαντος κόσμου Δυνάμεων, πολλαπλῆ : Οἰκονομική (λόγῳ κρίσεως), Νατοϊκή (λόγῳ ἐκλογῆς τοῦ τοῦ ΝΑΤΟ Γ.Γ.) καὶ Πολιτική (ὑποδοχὴ καὶ γονυκλισία πρὸ τοῦ μέλανος, ἐλπιδοφόρου, νέου ὑπεραντλαντικοῦ Προέδρου Βαρακίου Ὀβάμα). 

Ἐν μέσῳ μεγάλων παγκοίνων καὶ παλλαϊκῶν πορειῶν τε καὶ συλλαλητηρίων αἱ G20 (περιέργως πως ἐν ἑνὶ μηνὶ ἀπὸ G7 κατὰ τρικαίδεκα αὐξηθεῖσαι, ἐν αἷς καί, ὁποία θεσπεσία ἔκπληξις!, ἡ Τουρκία – προφανῶς εἰς ἐπιβράβευσιν τῆς προσφάτου τοῦ ἐνόρχου ἡγέτου αὐτῆς, Ταγίπου Ἐρδογάνου, τοῦ καὶ ὑπὸ Τούρκων τινῶν «Νοεμβρίου-Πασᾶ» σκωμματικῶς (σκωπτικῶς)  καλουμένου, ἐκδηλώσεως ἔναντι ἐνόχων συνειδήσεων), ἤχθησαν εἰς λαπαλιστικὰς διαπιστώσεις καὶ εἰς ἐλπίδα παυσωλῆς τῆς κρίσεως. Ἀλλά, «Nihil ex nihilo fit».

Βορειοατλαντικῶς δέ, πάντων ὑπὲρ τῆς τοῦ ἐκ Δανιμαρκίας ὑποψηφίου συναινούντων, θρασέως πάλιν ἡ Τουρκία ἀντέτεινεν, οὐχί, βεβαίως, ἐπ᾿ ἐλπίδι ἀποτροπῆς, ἀλλὰ διὰ τὸ θεαθῆναί τε καὶ τὸ εὖ παθεῖν: τὸ μὲν πρῶτον, θρησκευτικῶς, παρὰ τῶν ἐκτὸς Τουρκίας Ἰσλαμιστῶν Συμμάχων διὰ τὴν ἐν Δανιμαρκίᾳ πάλαι ποτὲ βλασφημίαν τοῦ Προφήτου ἐπιδειχθεῖσαν, τὸ δὲ δεύτερον ἐπὶ οἰκονομικῇ συναλλαγῇ ἐπὶ «τῇ διαλλαγῇ». Ὅπερ καὶ ἐγένετο· ἔλαβε γὰρ αὕτη γενναῖον ὑπὸ τοῦ Διεθνοῦς Νομισματικοῦ Ταμείου δάνειον, τοὐτέστι δῶρον (τουρκιστὶ βαξίσιον).

Τέλος, πολιτικῶς, ὅτε πάντες μετ᾿ εὐλαβείας τὸν Μέγαν Ἀδελφὸν προσεκύνουν καὶ οὗτος ἡγεμονικῶς τὴν τῆς Τουρκίας (ὁποῖος δυσέρως!) εἰς τὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἕνωσιν ἔνταξιν συνεβούλευεν, μόνος ὁ τῶν Γαλατῶν, ὡς ἄλλος Ἀστερίκιος, ἡγέτης Νικόλαος Σαρκόζιος ἀνδρικῶς ἀντεῖπεν κάλλιον ἂν εἴη τοὺς ἑταίρους ἐᾶν τὰ τοῦ ἑαυτῶν οἴκου νέμειν. Συνεπῶς, κολοκορδόκολα! Ὁ δ᾿ Ἕλλην Πρῶτος Ὑπουργός, ὡς  ἀνεμένετο, σεμνῶς καὶ ταπεινῶς παρέστη σιωπῶν, ὡσεὶ ἀπών.  Ἐν κεφαλαίῳ δ᾿ εἰπεῖν, αἱ G20 θέαμα μέν (καὶ αἷμα τῶν συλλαλούντων) προσέφεραν, ἄρτον δ᾿ οὔ. Οὐδ᾿ ἐλπίδα φεῦ!

 

Ἔγραφον Μουνυχιῶνος ἀρχομένου μηνός, χαρμολύπης δι᾿ εὐλόγους αἰτίας ἔμπλεως.

 

                Σπολλάτη (< Βυζ. Εἰς πολλὰ ἔτη) !  

  Ἀνδρέας Χ. Παναγόπουλος, Γραμματικς,

Ἀθήνησιν, παρὰ Δῆμον Ἀλωπεκῆς

 

Ὁμοιοτηλ. – Τηλέφ.: 210-7758865

Ἠλ. Διεύθ.: apanagop@upatras.gr

Ταχ. Διεύθ.: Πασίωνος 29

Νέος Κόσμος – Τ.Κ. 116 31


[1] Τὰ περὶ «ἀπίστου Ἀλβιόνος», «La perfide Albion» Γαλάτου τινὸς ποιητοῦ, ὀνόματι Aug., Marquis de Ximénèz, 1726-1817, κακεντρεχῆ νομίζομεν.

 

 

Ὑπόμνημα Γραμματικο-συντακτικόν (7)

 

*       κ. ἑ. : καὶ ἑξῆς

*       ἐν. ἔ.: ἐνεστῶτος ἔτους

*       «Νοεμβρίου-Πασᾶ»: τουρκιστὶ Kasımpaşa, περιοχή περὶ τὸν Κεράτειον Κόλπον, ἔνθα οἱ πλείονες ἔνορχοι τῆς Κωνσταντίνου Πόλεως οἰκοῦσιν (χυδαϊστὶ «τσαμπουκαλῆδες»).

*       λαπαλιστικὰς: ἐκ τοῦ Γάλλου στρατηγοῦ Lapale, ὅστις ἀεὶ αὐτονοήτους κοινοτοπίας ἔλεγεν· οἱ δὲ στρατιῶται αὐτοῦ σκωμματικῶς (σκωπτικῶς) ἀνέφερον: «πρὶν ὁ γενναῖος στρατηγὸς Lapale γεννηθῇ, δὲν ὑπῆρχε»

*       Γαλατῶν: Γάλλων

*       παυσωλῆς: (κατα)παύσεως, τερματισμοῦ

*       «Nihil ex nihilo fit»: (λατ.) «ἐξ οὐδενὸς οὐδὲν γίγνεται». Πρβλ. νιχιλισμός (μηδενισμός).

*       εὖ παθεῖν: εὐεργετηθῆναι, ὠφεληθῆναι (εὖ ποιῶ τιναεὖ πάσχω ὑπό τινος)

*       βλασφημίαν (<βλαψιφημίαν <βλάπτω + φήμη): προσβολὴν, ἀσέβειαν

*       Ἀστερίκιος: Γαλάτης μικρός (ἀλλὰ μέγας) ἥρως τῶν κωμικῶν (ἀναγνωσμάτων)

*       ἄρτον: ἀναφορὰ εἰς τὸ Ῥωμαϊκὸν Αὐτοκρατορικὸν δόγμα «panem et circum»: «ἄρτον καὶ θεάματα», circum: ἀρέναν, τσίρκο (τὸ Κολοσσιαῖον τῆς Ῥώμης)

*       Μουνυχιῶνος (<Μονονυχιῶνος, ἐνν. Δήμητρος, προστάτου καὶ τῶν μονωνύχων κτηνῶν, τῶν ἐχόντων δηλονότι μίαν μόνην ὁπλήν)

*       κολοκορδόκολα: κωμικὴ λέξις, ἀγνώστου σημασίας καὶ ἐτυμολογίας (Α. Π. 10.103,2)

*       χαρμολύπης: χαρᾶς διὰ τὴν ἐπιοῦσαν Λαμπρὰν Ἑορτήν, καὶ λύπης διὰ τὰ τεκταινόμενα, ἐθνικῶς καὶ διεθνῶς

 


Ενέργειες

Information

2 responses

24 04 2009
ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ ΘΕΟΔ.

Κύριε καθηγητά χαρά στο κουράγιο σας.
Εύχομαι να βρήτε τη δύναμη και το χρόνο να συνεχίσετε .
Η προσπάθεια σας είναι μια αύρα στον ορυμαγδό της ενημέρωσης.
Σας ευχαριστούμε.
Με εκτίμηση ,
ΘΕΟΔ. ΕΥΑΓ. ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ
ΛΟΓΙΣΤΗΣ

4 05 2009
thanpol

1.- Ο πιό κακός άρχοντας είναι εκείνος που δεν μπορεί να κυβερνήσει τον εαυτόν του.
2.- Μεγάλο κακό είναι οι χειρότεροι να εξουσιάζουν και να κυβερνούν τους καλύτερους.

ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ (436-338 π.χ). Αθηναίος ρήτορας, δάσκαλος ρητόρων, υπέρμαχος της Ελληνικής ενότητος. Αυτοκτόνησε εξ ασιτίας μετά την ήττα των Αθηναίων στη Χαιρωνεία.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Αρέσει σε %d bloggers: